౨. అస్సజిపునబ్బసుకవత్థు

ఓవదేయ్యానుసాసేయ్యాతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో అస్సజిపునబ్బసుకభిక్ఖూ ఆరబ్భ కథేసి. దేసనా పన కీటాగిరిస్మిం సముట్ఠితా.

తే కిర ద్వే భిక్ఖూ కిఞ్చాపి అగ్గసావకానం సద్ధివిహారికా, అలజ్జినో పన అహేసుం పాపభిక్ఖూ. తే పాపకేహి అత్తనో పరివారేహి పఞ్చహి భిక్ఖుసతేహి సద్ధిం కీటాగిరిస్మిం విహరన్తా ‘‘మాలావచ్ఛం రోపేన్తిపి రోపాపేన్తిపీ’’తిఆదికం (పారా. ౪౩౧; చూళవ. ౨౧) నానప్పకారం అనాచారం కరోన్తా కులదూసకకమ్మం కత్వా తతో ఉప్పన్నేహి పచ్చయేహి జీవికం కప్పేన్తా తం ఆవాసం పేసలానం భిక్ఖూనం అనావాసం అకంసు. సత్థా తం పవత్తిం సుత్వా తేసం పబ్బాజనీయకమ్మకరణత్థాయ సపరివారే ద్వే అగ్గసావకే ఆమన్తేత్వా ‘‘గచ్ఛథ, సారిపుత్తా, తేసు యే తుమ్హాకం వచనం న కరోన్తి, తేసం పబ్బాజనీయకమ్మం కరోథ, యే పన కరోన్తి, తే ఓవదథ అనుసాసథ. ఓవదన్తో హి అనుసాసన్తో అపణ్డితానంయేవ అప్పియో హోతి అమనాపో, పణ్డితానం పన పియో హోతి మనాపో’’తి అనుసన్ధిం ఘటేత్వా ధమ్మం దేసేన్తో ఇమం గాథమాహ –

౭౭. ‘‘ఓవదేయ్యానుసాసేయ్య, అసబ్భా చ నివారయే;

సతఞ్హి సో పియో హోతి, అసతం హోతి అప్పియో’’తి.

తత్థ ఓవదేయ్యాతి ఉప్పన్నే వత్థుస్మిం వదన్తో ఓవదతి నామ, అనుప్పన్నే వత్థుస్మిం ‘‘అయసోపి తే సియా’’తిఆదివసేన అనాగతం దస్సేన్తో అనుసాసతి నామ. సమ్ముఖా వదన్తో ఓవదతి నామ, పరమ్ముఖా దూతం వా సాసనం వా పేసేన్తో అనుసాసతి నామ. సకిం వదన్తో ఓవదతి నామ, పునప్పునం వదన్తో అనుసాసతి నామ. ఓవదన్తో ఏవ వా అనుసాసతి నామాతి ఏవం ఓవదేయ్య అనుసాసేయ్య. అసబ్భా చాతి అకుసలధమ్మా చ నివారేయ్య, కుసలధమ్మే పతిట్ఠాపేయ్యాతి అత్థో. సతఞ్హి సో పియో హోతీతి సో ఏవరూపో పుగ్గలో బుద్ధాదీనం సప్పురిసానం పియో హోతి. యే పన అదిట్ఠధమ్మా అవితిణ్ణపరలోకా ఆమిసచక్ఖుకా జీవికత్థాయ పబ్బజితా, తేసం అసతం సో ఓవాదకో అనుసాసకో, ‘‘‘న త్వం అమ్హాకం ఉపజ్ఝాయో, న ఆచరియో, కస్మా అమ్హే ఓవదసీ’తి ఏవం ముఖసత్తీహి విజ్ఝన్తానం అప్పియో హోతీ’’తి.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి. సారిపుత్తమోగ్గల్లానాపి తత్థ గన్త్వా తే భిక్ఖూ ఓవదింసు అనుసాసింసు. తేసు ఏకచ్చే ఓవాదం సమ్పటిచ్ఛిత్వా సమ్మా వత్తింసు, ఏకచ్చే విబ్భమింసు, ఏకచ్చే పబ్బాజనీయకమ్మం పాపుణింసూతి.

అస్సజిపునబ్బసుకవత్థు దుతియం.