౬. తింసమత్తపావేయ్యకభిక్ఖువత్థు

ముహుత్తమపి చే విఞ్ఞూతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో తింసమత్తే పావేయ్యకే భిక్ఖూ ఆరబ్భ కథేసి.

తేసఞ్హి భగవా ఇత్థిం పరియేసన్తానం కప్పాసికవనసణ్డే పఠమం ధమ్మం దేసేసి. తదా తే సబ్బేవ ఏహిభిక్ఖుభావం పత్వా ఇద్ధిమయపత్తచీవరధరా హుత్వా తేరస ధుతఙ్గాని సమాదాయ వత్తమానా పునపి దీఘస్స అద్ధునో అచ్చయేన సత్థారం ఉపసఙ్కమిత్వా అనమతగ్గధమ్మదేసనం సుత్వా తస్మింయేవ ఆసనే అరహత్తం పాపుణింసు. భిక్ఖూ ‘‘అహో వతిమేహి భిక్ఖూహి ఖిప్పమేవ ధమ్మో విఞ్ఞాతో’’తి ధమ్మసభాయం కథం సముట్ఠాపేసుం. సత్థా తం సుత్వా ‘‘న, భిక్ఖవే, ఇదానేవ, పుబ్బేపి ఇమే తింసమత్తా సహాయకా ధుత్తా హుత్వా తుణ్డిలజాతకే (జా. ౧.౬.౮౮ ఆదయో) మహాతుణ్డిలస్స ధమ్మదేసనం సుత్వాపి ఖిప్పమేవ ధమ్మం విఞ్ఞాయ పఞ్చ సీలాని సమాదియింసు, తే తేనేవ ఉపనిస్సయేన ఏతరహి నిసిన్నాసనేయేవ అరహత్తం పత్తా’’తి వత్వా ధమ్మం దేసేన్తో ఇమం గాథమాహ –

౬౫. ‘‘ముహుత్తమపి చే విఞ్ఞూ, పణ్డితం పయిరుపాసతి;

ఖిప్పం ధమ్మం విజానాతి, జివ్హా సూపరసం యథా’’తి.

తస్సత్థో – విఞ్ఞూ పణ్డితపురిసో ముహుత్తమపి చే అఞ్ఞం పణ్డితం పయిరుపాసతి, సో తస్స సన్తికే ఉగ్గణ్హన్తో పరిపుచ్ఛన్తో ఖిప్పమేవ పరియత్తిధమ్మం విజానాతి. తతో కమ్మట్ఠానం కథాపేత్వా పటిపత్తియం ఘటేన్తో వాయమన్తో యథా నామ అనుపహతజివ్హాపసాదో పురిసో రసవిజాననత్థం జివ్హగ్గే ఠపేత్వా ఏవ లోణికాదిభేదం రసం విజానాతి, ఏవం పణ్డితో ఖిప్పమేవ లోకుత్తరధమ్మమ్పి విజానాతీతి.

దేసనావసానే బహూ భిక్ఖూ అరహత్తం పాపుణింసూతి.

తింసమత్తపావేయ్యకభిక్ఖువత్థు ఛట్ఠం.