౮. ఆయాగదాయకత్థేరఅపదానవణ్ణనా

నిబ్బుతే లోకనాథమ్హీతిఆదికం ఆయస్మతో ఆయాగదాయకత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో సిఖిస్స భగవతో పరినిబ్బుతకాలే ఏకస్మిం కులగేహే నిబ్బత్తో సాసనే పసన్నో వడ్ఢకీనం మూలం దత్వా అతిమనోహరం దీఘం భోజనసాలం కారాపేత్వా భిక్ఖుసఙ్ఘం నిమన్తేత్వా పణీతేనాహారేన భోజేత్వా మహాదానం దత్వా చిత్తం పసాదేసి. సో యావతాయుకం పుఞ్ఞాని కత్వా దేవమనుస్సేసుయేవ సంసరన్తో ఉభయసమ్పత్తిం అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే కులగేహే నిబ్బత్తో పటిలద్ధసద్ధో పబ్బజిత్వా ఘటేన్తో వాయమన్తో విపస్సనం వడ్ఢేత్వా న చిరస్సేవ అరహత్తం పాపుణి. పుబ్బే కతపుఞ్ఞవసేన ఆయాగత్థేరోతి పాకటో.

౯౪. ఏవం సో కతపుఞ్ఞసమ్భారవసేన అరహత్తం పత్వా అత్తనా పుబ్బే కతకుసలకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సజాతో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో నిబ్బుతే లోకనాథమ్హీతిఆదిమాహ. తత్థ నిబ్బుతేతి వదతం ‘‘మయం బుద్ధా’’తి వదన్తానం అన్తరే వరే ఉత్తమే సిఖిమ్హి భగవతి పరినిబ్బుతేతి అత్థో. హట్ఠో హట్ఠేన చిత్తేనాతి సద్ధతాయ హట్ఠపహట్ఠో సోమనస్సయుత్తచిత్తతాయ పహట్ఠేన చిత్తేన ఉత్తమం థూపం సేట్ఠం చేతియం అవన్దిం పణామయిన్తి అత్థో.

౯౫. వడ్ఢకీహి కథాపేత్వాతి ‘‘భోజనసాలాయ పమాణం కిత్తక’’న్తి పమాణం కథాపేత్వాతి అత్థో. మూలం దత్వానహం తదాతి తదా తస్మిం కాలే అహం కమ్మకరణత్థాయ తేసం వడ్ఢకీనం మూలం దత్వా ఆయాగం ఆయతం దీఘం భోజనసాలం అహం సన్తుట్ఠో సోమనస్సచిత్తేన కారపేసహం కారాపేసిం అహన్తి అత్థో. సేసం సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

౯౭. ఆయాగస్స ఇదం ఫలన్తి భోజనసాలదానస్స ఇదం విపాకన్తి అత్థో.

ఆయాగదాయకత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.