౫. రహోసఞ్ఞకత్థేరఅపదానవణ్ణనా

హిమవన్తస్సావిదూరేతిఆదికం ఆయస్మతో రహోసఞ్ఞకత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో ఏకస్మిం బుద్ధసుఞ్ఞకాలే మజ్ఝిమదేసే బ్రాహ్మణకులే నిబ్బత్తో వుద్ధిమన్వాయ సకసిప్పేసు నిప్ఫత్తిం పత్వా తత్థ సారం అపస్సన్తో కేవలం ఉదరం పూరేత్వా కోధమదమానాదయో అకుసలేయేవ దిస్వా ఘరావాసం పహాయ హిమవన్తం పవిసిత్వా ఇసిపబ్బజ్జం పబ్బజిత్వా అనేకతాపససతపరివారో వసభపబ్బతసమీపే అస్సమం మాపేత్వా తీణి వస్ససహస్సాని హిమవన్తేయేవ వసమానో ‘‘అహం ఏత్తకానం సిస్సానం ఆచరియోతి సమ్మతో గరుట్ఠానియో గరుకాతబ్బో వన్దనీయో, ఆచరియో మే నత్థీ’’తి దోమనస్సప్పత్తో తే సబ్బే సిస్సే సన్నిపాతేత్వా బుద్ధానం అభావే నిబ్బానాధిగమాభావం పకాసేత్వా సయం ఏకకో రహో వివేకట్ఠానేవ నిసిన్నో బుద్ధస్స సమ్ముఖా నిసిన్నో వియ బుద్ధసఞ్ఞం మనసి కరిత్వా బుద్ధారమ్మణం పీతిం ఉప్పాదేత్వా సాలాయం పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా నిసిన్నో కాలం కత్వా బ్రహ్మలోకే నిబ్బత్తి.

౩౪. సో తత్థ ఝానసుఖేన చిరం వసిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే కులగేహే నిబ్బత్తో కామేసు అనల్లీనో సత్తవస్సికో పబ్బజిత్వా ఖురగ్గేయేవ అరహత్తం పత్వా ఛళభిఞ్ఞో హుత్వా పుబ్బేనివాసఞాణేన అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సఞ్జాతసోమనస్సో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో హిమవన్తస్సావిదూరేతిఆదిమాహ. వసభో నామ పబ్బతోతి హిమవన్తపబ్బతం వినా సేసపబ్బతానం ఉచ్చతరభావేన సేట్ఠతరభావేన వసభోతి సఙ్ఖం గతో పబ్బతోతి అత్థో. సేసం సబ్బత్థ ఉత్తానత్థమేవాతి.

రహోసఞ్ఞకత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.