౧౦. పియాలఫలదాయకత్థేరఅపదానవణ్ణనా

పరోధకో తదా ఆసిన్తిఆదికం ఆయస్మతో పియాలఫలదాయకత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో సిఖిస్స భగవతో కాలే నేసాదకులే నిబ్బత్తో హిమవన్తే ఏకస్మిం పబ్భారే మిగే వధిత్వా జీవికం కప్పేత్వా వసతి. తస్మిం కాలే తత్థ గతం సిఖిం భగవన్తం దిస్వా పసన్నమానసో సాయం పాతం నమస్సమానో కఞ్చి దేయ్యధమ్మం అపస్సన్తో మధురాని పియాలఫలాని ఉచ్చినిత్వా అదాసి. భగవా తాని పరిభుఞ్జి. సో నేసాదో బుద్ధారమ్మణాయ పీతియా నిరన్తరం ఫుట్ఠసరీరో పాపకమ్మే విరత్తచిత్తో మూలఫలాహారో నచిరస్సేవ కాలం కత్వా దేవలోకే నిబ్బత్తి.

౬౬. సో తత్థ దిబ్బసమ్పత్తియో అనుభవిత్వా మనుస్సేసు చ అనేకవిధసమ్పత్తియో అనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే గహపతికులే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో ఘరావాసం సణ్ఠపేత్వా తత్థ అనభిరతో గేహం పహాయ సత్థు సన్తికే పబ్బజిత్వా విపస్సనం వడ్ఢేత్వా నచిరస్సేవ అరహత్తం పత్తో అత్తనో కతఫలదానకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సజాతో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో పరోధకో తదా ఆసిన్తిఆదిమాహ. తత్థ యదా అహం పియాలఫలం దత్వా చిత్తం పసాదేసిం, తదా అహం పరోధకో ఆసిన్తి సమ్బన్ధో. పరోధకోతి పరసత్తరోధకో విహేసకో. ‘‘పరరోధకో’’తి వత్తబ్బే పుబ్బస్స ర-కారస్స లోపం కత్వా ‘‘పరోధకో’’తి వుత్తం.

౬౯. పరిచారిం వినాయకన్తి తం నిబ్బానపాపకం సత్థారం, ‘‘భన్తే, ఇమం ఫలం పరిభుఞ్జథా’’తి పవారిం నిమన్తేసిం ఆరాధేసిన్తి అత్థో. సేసం సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

పియాలఫలదాయకత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.

చుద్దసమవగ్గవణ్ణనా సమత్తా.