౧౦. జాతిపూజకత్థేరఅపదానవణ్ణనా

జాయం తస్స విపస్సిస్సాతిఆదికం ఆయస్మతో జాతిపూజకత్థేరస్స అపదానం. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారో తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయాని పుఞ్ఞాని ఉపచినన్తో విపస్సిస్స భగవతో కాలే కులగేహే నిబ్బత్తో విఞ్ఞుతం పత్తో నక్ఖత్తపాఠకేహి విపస్సిబోధిసత్తస్స వుత్తలక్ఖణనిమిత్తం సుత్వా ‘‘అయం కిర కుమారో బుద్ధో హుత్వా సకలలోకస్స అగ్గో సేట్ఠో సుత్వా సబ్బసత్తే సంసారతో ఉద్ధరిస్సతీ’’తి సుత్వా తం భగవన్తం కుమారకాలేయేవ బుద్ధస్స వియ మహాపూజమకాసి. పచ్ఛా కమేన కుమారకాలం రాజకుమారకాలం రజ్జకాలన్తి కాలత్తయమతిక్కమ్మ బుద్ధే జాతేపి మహాపూజం కత్వా తతో చుతో తుసితాదీసు నిబ్బత్తో దిబ్బసుఖమనుభవిత్వా పచ్ఛా మనుస్సేసు చక్కవత్తాదిమనుస్ససుఖమనుభవిత్వా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే కులగేహే నిబ్బత్తో సత్తట్ఠవస్సకాలేయేవ భగవతి పసన్నో పబ్బజిత్వా విపస్సనం వడ్ఢేత్వా నచిరస్సేవ అరహా అహోసి.

౮౨. సో అపరభాగే అత్తనో పుబ్బకమ్మం సరిత్వా సోమనస్సజాతో పుబ్బచరితాపదానం పకాసేన్తో జాయం తస్స విపస్సిస్సాతిఆదిమాహ. తం హేట్ఠా వుత్తత్థమేవ.

౮౪. నేమిత్తానం సుణిత్వానాతి ఏత్థ నిమిత్తం కారణం సుఖదుక్ఖప్పత్తిహేతుం జానన్తీతి నేమిత్తా, తేసం నేమిత్తానం నక్ఖత్తపాఠకానం వచనం సుణిత్వాతి అత్థో. సేసం సబ్బత్థ ఉత్తానమేవాతి.

జాతిపూజకత్థేరఅపదానవణ్ణనా సమత్తా.

ద్వాదసమవగ్గవణ్ణనా సమత్తా.