౬. ఝానసఙ్కన్తికథావణ్ణనా

౮౧౩-౮౧౬. ఇదాని ఝానసఙ్కన్తికథా నామ హోతి. తత్థ యేసం ‘‘ఇధ, భిక్ఖవే, భిక్ఖు వివిచ్చేవ కామేహి పఠమం ఝానం ఉపసమ్పజ్జ విహరతి, వితక్కవిచారానం వూపసమా దుతియం ఝానం, తతియం ఝానం, చతుత్థం ఝానం ఉపసమ్పజ్జ విహరతీ’’తి (సం. ని. ౫.౯౨౩-౯౩౪) ఇమం పటిపాటిదేసనం నిస్సాయ ‘‘తస్స తస్స ఝానస్స ఉపచారప్పవత్తిం వినావ ఝానా ఝానం సఙ్కమతీ’’తి లద్ధి, సేయ్యథాపి మహిసాసకానఞ్చేవ ఏకచ్చానఞ్చ అన్ధకానం; తే సన్ధాయ పుచ్ఛా సకవాదిస్స, పటిఞ్ఞా ఇతరస్స. అథ నం ‘‘యది తే దుతియజ్ఝానూపచారం అప్పత్వా ఉప్పటిపాటియా పఠమజ్ఝానా దుతియజ్ఝానమేవ సఙ్కమతి, పఠమతో తతియం, దుతియతో చతుత్థమ్పి సఙ్కమేయ్యా’’తి చోదేతుం పఠమా ఝానాతిఆదిమాహ. యా పఠమస్సాతిఆది ‘‘యది పఠమతో అనన్తరం దుతియం, దుతియాదీహి వా తతియాదీని సమాపజ్జతి, ఏకావజ్జనేన సమాపజ్జేయ్యా’’తి చోదనత్థం వుత్తం. కామే ఆదీనవతోతి పఠమం కామే ఆదీనవతో మనసి కరోతో పచ్ఛా ఉప్పజ్జతి. ఝానక్ఖణే పనేస నిమిత్తమేవ మనసి కరోతి. తఞ్ఞేవ పఠమన్తి ‘‘యది పురిమజవనతో పచ్ఛిమజవనం వియ అనన్తరం ఉప్పజ్జేయ్య, ఠపేత్వా పురిమపచ్ఛిమభావం లక్ఖణతో తఞ్ఞేవ తం భవేయ్యా’’తి చోదేతుం పుచ్ఛతి. ఇమినా ఉపాయేన సబ్బత్థ అత్థో వేదితబ్బో. వివిచ్చేవ కామేహీతిఆదీహి పటిపాటియా ఝానానం దేసితభావం దీపేతి, న అనన్తరుప్పత్తిం, తస్మా అసాధకన్తి.

ఝానసఙ్కన్తికథావణ్ణనా.