౧. పఠమఉగ్గసుత్తవణ్ణనా

౨౧. తతియస్స పఠమే పఞ్ఞత్తే ఆసనే నిసీదీతి తస్స కిర ఘరే పఞ్చన్నం భిక్ఖుసతానం పఞ్చ ఆసనసతాని నిచ్చం పఞ్ఞత్తానేవ హోన్తి, తేసు అఞ్ఞతరస్మిం ఆసనే నిసీది. తం సుణాహీతి తే సుణాహి, తం వా అట్ఠవిధం అచ్ఛరియధమ్మం సుణాహి. చిత్తం పసీదీతి ‘‘బుద్ధో ను ఖో న బుద్ధో ను ఖో’’తి వితక్కమత్తమ్పి న ఉప్పజ్జి, అయమేవ బుద్ధోతి చిత్తుప్పాదో పసన్నో అనావిలో అహోసి. సకాని వా ఞాతికులానీతి అత్తనో యాపనమత్తం ధనం గహేత్వా ఞాతిఘరాని గచ్ఛతు. కస్స వో దమ్మీతి కతరపురిసస్స తుమ్హే దదామి, ఆరోచేథ మే అత్తనో అధిప్పాయం. అప్పటివిభత్తాతి ‘‘ఏత్తకం దస్సామి ఏత్తకం న దస్సామి, ఇదం దస్సామి ఇదం న దస్సామీ’’తి చిత్తం ఉప్పాదేన్తేన హి పటివిభత్తా నామ హోతి, మయ్హం పన న ఏవం. అథ ఖో సఙ్ఘికా వియ గణసన్తకా వియ చ సీలవన్తేహి సద్ధిం సాధారణాయేవ. సక్కచ్చంయేవ పయిరుపాసామీతి సహత్థా ఉపట్ఠహామి, చిత్తీకారేన ఉపసఙ్కమామి.

అనచ్ఛరియం ఖో పన మం, భన్తేతి, భన్తే, యం మం దేవతా ఉపసఙ్కమిత్వా ఏవం ఆరోచేన్తి, ఇదం న అచ్ఛరియం. యం పనాహం తతోనిదానం చిత్తస్స ఉణ్ణతిం నాభిజానామి, తం ఏవ అచ్ఛరియన్తి వదతి. సాధు సాధు, భిక్ఖూతి ఏత్థ కిఞ్చాపి భిక్ఖుం ఆమన్తేతి, ఉపాసకస్సేవ పన వేయ్యాకరణసమ్పహంసనే ఏస సాధుకారోతి వేదితబ్బో.