౬. నిరోధసుత్తవణ్ణనా

౧౬౬. ఛట్ఠే అత్థేతం ఠానన్తి అత్థి ఏతం కారణం. నో చే దిట్ఠేవ ధమ్మే అఞ్ఞం ఆరాధేయ్యాతి నో చే ఇమస్మింయేవ అత్తభావే అరహత్తం పాపుణేయ్య. కబళీకారాహారభక్ఖానం దేవానన్తి కామావచరదేవానం. అఞ్ఞతరం మనోమయం కాయన్తి ఝానమనేన నిబ్బత్తం అఞ్ఞతరం సుద్ధావాసబ్రహ్మకాయం. ఉదాయీతి లాళుదాయీ. సో హి ‘‘మనోమయ’’న్తి సుత్వా ‘‘ఆరుప్పే న భవితబ్బ’’న్తి పటిబాహి. థేరో ‘‘సారిపుత్తో కిం జానాతి, యస్స సమ్ముఖా ఏవం భిక్ఖూ వచనం పటిక్కోసన్తీ’’తి ఏవం బాలానం లద్ధిఉప్పత్తిపటిబాహనత్థం తం వచనం అనధివాసేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి.

అత్థి నామాతి అమరిసనత్థే నిపాతో. తేనేవ చేత్థ ‘‘అజ్ఝుపేక్ఖిస్సథా’’తి అనాగతవచనం కతం. అయఞ్హేత్థత్థో – ఆనన్ద, తుమ్హే థేరం భిక్ఖుం విహేఠియమానం అజ్ఝుపేక్ఖథ, న వో ఏతం మరిసయామి న సహామి నాధివాసేమీతి. కస్మా పన భగవా ఆనన్దథేరంయేవ ఏవమాహాతి? ధమ్మభణ్డాగారికత్తా. ధమ్మభణ్డాగారికస్స హి ఏవం వదన్తో పటిబాహితుం భారో. అపిచేస సారిపుత్తత్థేరస్స పియసహాయో, తేనాపిస్స ఏస భారో. తత్థ కిఞ్చాపి భగవా ఆనన్దత్థేరం గరహన్తో ఏవమాహ, న పనేసా తస్సేవ గరహా, సమ్ముఖీభూతానం సబ్బేసంయేవ గరహాతి వేదితబ్బా. విహారన్తి గన్ధకుటిం.

అనచ్ఛరియన్తి న అచ్ఛరియం. యథాతి కారణవచనం. ఆయస్మన్తంయేవేత్థ ఉపవానం పటిభాసేయ్యాతి ఏత్థ భగవతా చ ఏవం ఏతదేవ కారణం ఆరబ్భ ఉదాహటే ఆయస్మతోయేవ ఉపవానస్స పటివచనం పటిభాతు ఉపట్ఠాతూతి దీపేతి. సారజ్జం ఓక్కన్తన్తి దోమనస్సం అనుపవిట్ఠం. సీలవాతిఆదీహి ఖీణాసవసీలాదీనియేవ కథితాని. ఖణ్డిచ్చేనాతిఆదీని సక్కారాదీనం కారణపుచ్ఛావసేన వుత్తాని. కిం ఖణ్డిచ్చాదీహి కారణేహి తం తం సబ్రహ్మచారిం సక్కరేయ్యున్తి అయఞ్హేత్థ అధిప్పాయో.