౮. అలబ్భనీయఠానసుత్తవణ్ణనా

౪౮. అట్ఠమే అలబ్భనీయానీతి అలద్ధబ్బాని, న సక్కా లభితుం. ఠానానీతి కారణాని. జరాధమ్మం మా జీరీతి యం మయ్హం జరాసభావం, తం మా జీరతు. సేసపదేసుపి ఏసేవ నయో. నచ్ఛాదేయ్యాతి న రుచ్చేయ్య. అబ్బుహీతి నీహరి.

యతోతి యస్మిం కాలే. ఆపదాసూతి ఉపద్దవేసు. న వేధతీతి న కమ్పతి నానుసోచతి. అత్థవినిచ్ఛయఞ్ఞూతి కారణత్థవినిచ్ఛయే కుసలో. పురాణన్తి నిబ్బికారతాయ పోరాణకమేవ. జప్పేనాతి వణ్ణభణనేన. మన్తేనాతి మహానుభావమన్తపరివత్తనేన. సుభాసితేనాతి సుభాసితకథనేన. అనుప్పదానేనాతి సతస్స వా సహస్సస్స వా దానేన. పవేణియా వాతి కులవంసేన వా, ‘‘ఇదం అమ్హాకం పవేణియా ఆచిణ్ణం, ఇదం అనాచిణ్ణ’’న్తి ఏవం పవేణికథనేనాతి అత్థో. యథా యథా యత్థ లభేథ అత్థన్తి ఏతేసు జప్పాదీసు యేన యేన యత్థ యత్థ ఠానే జరాధమ్మాదీనం అజీరణతాదిఅత్థం లభేయ్య. తథా తథా తత్థ పరక్కమేయ్యాతి తేన తేన తస్మిం తస్మిం ఠానే పరక్కమం కరేయ్య. కమ్మం దళ్హన్తి వట్టగామికమ్మం మయా థిరం కత్వా ఆయూహితం, స్వాహం ఇదాని కిన్తి కరోమీతి ఏవం పచ్చవేక్ఖిత్వా అధివాసేయ్యాతి.