౯. ఆనన్దఅచ్ఛరియసుత్తవణ్ణనా

౧౨౯. నవమే భిక్ఖుపరిసా ఆనన్దం దస్సనాయాతి యే భగవన్తం పస్సితుకామా థేరం ఉపసఙ్కమన్తి, యే వా ‘‘ఆయస్మా కిరానన్దో సమన్తపాసాదికో అభిరూపో దస్సనీయో బహుస్సుతో సఙ్ఘసోభనో’’తి థేరస్స గుణే సుత్వా ఆగచ్ఛన్తి, తే సన్ధాయ ‘‘భిక్ఖుపరిసా ఆనన్దం దస్సనాయ ఉపసఙ్కమతీ’’తి వుత్తం. ఏస నయో సబ్బత్థ. అత్తమనాతి ‘‘సవనేన నో దస్సనం సమేతీ’’తి సకమనా తుట్ఠచిత్తా. ధమ్మన్తి ‘‘కచ్చి, ఆవుసో, ఖమనీయం, కచ్చి యాపనీయం, కచ్చి యోనిసోమనసికారకమ్మం కరోథ, ఆచరియుపజ్ఝాయవత్తం పూరేథా’’తి ఏవరూపం పటిసన్థారధమ్మం. తత్థ భిక్ఖునీసు ‘‘కచ్చి, భగినియో, అట్ఠ గరుధమ్మే సమాదాయ వత్తథా’’తి ఇదమ్పి నానాకరణం హోతి. ఉపాసకేసు ‘‘స్వాగతం, ఉపాసక, న తే కిఞ్చి సీసం వా అఙ్గం వా రుజ్జతి, అరోగా తే పుత్తభాతరో’’తి న ఏవం పటిసన్థారం కరోతి, ఏవం పన కరోతి – ‘‘కథం, ఉపాసకా, తీణి సరణాని పఞ్చ సీలాని రక్ఖథ, మాసస్స అట్ఠ ఉపోసథే కరోథ, మాతాపితూనం ఉపట్ఠానవత్తం పూరేథ, ధమ్మికసమణబ్రాహ్మణే పటిజగ్గథా’’తి. ఉపాసికాసుపి ఏసేవ నయో.