౫. బ్రహ్మచరియసుత్తవణ్ణనా

౨౫. పఞ్చమే జనకుహనత్థన్తి తీహి కుహనవత్థూహి జనస్స కుహనత్థాయ. న జనలపనత్థన్తి న జనస్స ఉపలాపనత్థం. న లాభసక్కారసిలోకానిసంసత్థన్తి న చీవరాదిథుతివచనత్థం. న ఇతివాదప్పమోక్ఖానిసంసత్థన్తి న తేన తేన కారణేన కతవాదానిసంసత్థం, న వాదస్స పమోక్ఖానిసంసత్థం. న ఇతి మం జనో జానాతూతి న ‘‘ఏవం కిర ఏస భిక్ఖు, ఏవం కిర ఏస భిక్ఖూ’’తి జనస్స జాననత్థాయ. సంవరత్థన్తి పఞ్చహి సంవరేహి సంవరణత్థాయ. పహానత్థన్తి తీహి పహానేహి పజహనత్థాయ. విరాగత్థన్తి రాగాదీనం విరజ్జనత్థాయ. నిరోధత్థన్తి తేసంయేవ నిరుజ్ఝనత్థాయ. అనీతిహన్తి ఇతిహపరివజ్జితం, అపరపత్తియన్తి అత్థో. నిబ్బానోగధగామినన్తి నిబ్బానస్స అన్తోగామినం. మగ్గబ్రహ్మచరియఞ్హి నిబ్బానం ఆరమ్మణం కరిత్వా నిబ్బానస్స అన్తోయేవ వత్తతి పవత్తతి. పటిపజ్జన్తీతి దువిధమ్పి పటిపజ్జన్తి. ఇమస్మిం సుత్తే వట్టవివట్టం కథేత్వా గాథాసు వివట్టమేవ కథితం.