౬. కుహసుత్తవణ్ణనా

౨౬. ఛట్ఠే కుహాతి కుహకా. థద్ధాతి కోధేన చ మానేన చ థద్ధా. లపాతి ఉపలాపకా. సిఙ్గీతి ‘‘తత్థ కతమం సిఙ్గం, యం సిఙ్గం సిఙ్గారతా చాతురతా చాతురియం పరిక్ఖత్తతా పారిక్ఖత్తియ’’న్తి (విభ. ౮౫౨) ఏవం వుత్తేహి సిఙ్గసదిసేహి పాకటకిలేసేహి సమన్నాగతా. ఉన్నళాతి ఉగ్గతనళా తుచ్ఛమానం ఉక్ఖిపిత్వా ఠితా. అసమాహితాతి చిత్తేకగ్గమత్తస్సాపి అలాభినో. న మే తే, భిక్ఖవే, భిక్ఖూ మామకాతి తే మయ్హం భిక్ఖూ మమ సన్తకా న హోన్తి. ‘‘తే మయ్హ’’న్తి ఇదం పన సత్థారం ఉద్దిస్స పబ్బజితత్తా వుత్తం. తే ఖో మే, భిక్ఖవే, భిక్ఖూ మామకాతి ఇధాపి మేతి అత్తానం ఉద్దిస్స పబ్బజితత్తా వదతి, సమ్మాపటిపన్నత్తా పన ‘‘మామకా’’తి ఆహ. వుద్ధిం విరూళ్హిం వేపుల్లం ఆపజ్జన్తీతి సీలాదీహి గుణేహి వడ్ఢనతో వుద్ధిం, నిచ్చలభావేన విరూళ్హిం, సబ్బత్థ పత్థటతాయ వేపుల్లం పాపుణన్తి. తే పనేతే యావ అరహత్తమగ్గా విరుహన్తి, అరహత్తఫలం పత్తే విరూళ్హా నామ హోన్తి. ఇతి ఇమస్మిం సుత్తేపి గాథాసుపి వట్టవివట్టమేవ కథితం.