౨. ఆజీవకసుత్తవణ్ణనా

౭౩. దుతియే తేన హి గహపతీతి థేరో కిర చిన్తేసి – ‘‘అయం ఇధ ఆగచ్ఛన్తో న అఞ్ఞాతుకామో హుత్వా ఆగమి, పరిగ్గణ్హనత్థం పన ఆగతో. ఇమినా పుచ్ఛితపఞ్హం ఇమినావ కథాపేస్సామీ’’తి. ఇతి తంయేవ కథం కథాపేతుకామో తేన హీతిఆదిమాహ. తత్థ తేన హీతి కారణాపదేసో. యస్మా త్వం ఏవం పుచ్ఛసి, తస్మా తఞ్ఞేవేత్థ పటిపుచ్ఛామీతి. కేసం నోతి కతమేసం ను. సధమ్ముక్కంసనాతి అత్తనో లద్ధియా ఉక్ఖిపిత్వా ఠపనా. పరధమ్మాపసాదనాతి పరేసం లద్ధియా ఘట్టనా వమ్భనా అవక్ఖిపనా. ఆయతనేవ ధమ్మదేసనాతి కారణస్మింయేవ ధమ్మదేసనా. అత్థో చ వుత్తోతి మయా పుచ్ఛితపఞ్హాయ అత్థో చ పకాసితో. అత్తా చ అనుపనీతోతి అమ్హే ఏవరూపాతి ఏవం అత్తా చ న ఉపనీతో. నుపనీతోతిపి పాఠో.