౬౩. పుబ్బే+కకత్తుకానం

ఏకో కత్తా యేసం బ్యాపారానం, తేసు యో పుబ్బో, తదత్థతో క్రియత్థా తునాదయో హోన్తి భావే. ‘‘తుంతునా’’ దినా కరస్స ఆ, సో కాతున కమ్మం గచ్ఛతి, అకాతున పుఞ్ఞం కిలిస్సన్తి. రలోపే కమ్మం కత్వాన భద్రకం, పుఞ్ఞాని కత్వా సగ్గం గచ్ఛతి. అభిసఙ్ఖరణం కత్వా అభిసఙ్ఖరిత్వా కరిత్వా వా. తథా సిబ్బిత్వా ఛాదయిత్వా జానిత్వా ధమ్మం సుత్వా సుత్వాన ధమ్మం మోదతి, సుణిత్వా, పత్వా పాపుణిత్వా, కినిత్వా, జేత్వా జినిత్వా జిత్వా, చోరేత్వా చోరయిత్వా, పూజేత్వా పూజయిత్వా, తథా మేత్తం భావేత్వా భావయిత్వా, విహారం కారేత్వా కారయిత్వా కారాపేత్వా కారాపయిత్వా సగ్గం గమిస్సన్తి+చ్చాది. పుబ్బేతి కిం, భుఞ్జతి చ పచతి చ. ‘‘అపత్వా నదిం పబ్బతో, అతిక్కమ్మ పబ్బతం నదీ’’తిఆదీసు భూధాతుస్స సమ్భవా ఏకకత్తుకతా పుబ్బకాలతా చ గమ్యతే. ‘‘భుత్వా భుత్వా గచ్ఛతీ’’తి ఇమినావ సిద్ధం, ఆభిక్ఖఞ్ఞన్తు ద్విబ్బచనావ గమ్యతే. కథం ‘‘జీవగ్గాహం అగాహయి, కాయప్పచాలకం గచ్ఛతీ’’తి, ఘణన్తేన క్రియావిసేసనేన సిద్ధం, యథా ఓదనపాకం సయతీతి.