౭౪. గరుపుబ్బా రస్సా రే+న్తేన్తీనం

గరుపుబ్బస్మా రస్సా న్తే+న్తీనం రే వా హోతి.

అక్ఖరనియమో ఛన్దం,

గరులహునియమో భవే వుత్తి;

దీఘో సంయోగాదిపుబ్బో,

రస్సో గరు లహు తు రస్సో.

గచ్ఛరే గచ్ఛన్తి. త్వం గచ్ఛసి, తుమ్హే గచ్ఛథ. అహం గచ్ఛామి, మయం గచ్ఛామ. చ్ఛాదేసాభావపక్ఖే ‘‘ఊ లస్సే’’తి ఏకారే గమేతి. పరలోపే గమేన్తి. గమేసి, గమేథ. గమేమి, గమేమ. పరచ్ఛక్కేపి సో గచ్ఛతే, గచ్ఛరే గచ్ఛన్తే. గచ్ఛసే, గచ్ఛవ్హే. గచ్ఛే, గచ్ఛామ్హే.

పురే అధమ్మో దిబ్బతి, పురా మరామీతి చ తంసమీపే తబ్బోహారూపచారేన వత్తమానవచనం. వుత్తఞ్హి –

ఆరద్ధా+నిట్ఠితం కిచ్చం, వత్తమానన్తి వుచ్చతి;

వత్తమానసమీపఞ్చ, వత్తమానన్తి వుచ్చతి.

కిమివ తే –

గఙ్గాచ తంసమీపఞ్చ, యతో గఙ్గాతి ఞాయతే;

గఙ్గాయం పాతు+మాగచ్ఛ, ఘోసో గఙ్గాయ+మిత్యపి.

ముఖ్యా+ముఖ్యత్థభేదేన, వత్తమానం తతో ద్విధా;

ముఖ్యఞ్హి రుళ్హి+మాపన్నం, త+దారోపా అముఖ్యతాతి.

పురే+పురాసద్దేహి వా అనాగతతా గమ్యతే, తదా తస్స వత్తమానత్తా. కాలబ్యత్తయో వా ఏసో, భవన్త్యేవ హి కాలన్తరేపి త్యాదయో బాహులకా ‘‘సన్తేసు పరిగూహామి’’ ‘‘కాయస్స భేదా అభిసమ్పరాయం, సహబ్యతం గచ్ఛతి వాసవస్స’’ ‘‘అతివేలం నమస్సిస్సం’’తి. ‘‘కుతో ను త్వం ఆగచ్ఛసి, రాజగహతో ఆగచ్ఛామీ’’తిఆదీసు పన పచ్చుప్పన్నసమీపే వత్తమానవచనం.