౭౫. అన

నను సుత్తే‘సరే’తి ఏత్తకం వుత్తం‘సరాదో’తి కథం లద్ధన్తి ఆహ-‘సరే’తిఆది, వణ్ణే యన్తన్తదాదోతి సిట్ఠవచనం, వణ్ణే పరభూతే యం కారియం విధీయతే తం సో వణ్ణో ఆది యస్స తం తదాది, తస్మిం తదాదో ఉత్తరపదే సమ్పజ్జతీతి అత్థో, ఖాధాతుతో క్తప్పచ్చయే విహితే రస్సేనాకారేనేవాయమ్పయోగో, న విసుం అకారేనాతి దస్సేతుం న ఆక్ఖాతం అనక్ఖాత ‘‘బ్యఞ్జనే దీఘరస్సా’’తి ఉత్తరపదాది సరస్స రస్సత్త’న్తి వుత్తం.