౪౫. దీఘా

దీఘరత్తన్త్యాదో నానుసిట్ఠత్తా లిఙ్గవిసేసస్స కథం నపుంసకత్తమేవిచ్చాసఙ్కియ చోదేతి ‘ననుచే’చ్చాది. నాయందోసోచ్చాదినా పరిహరతి. ‘‘లిఙ్గం నానుసాసనీయం లోకనిస్సయత్తా లిఙ్గస్సా’’తీదమాలమ్బ వదతి ‘లోకే’తిఆది. అథవాతి పక్ఖన్తరోపదస్సనత్థే నిపాతో, విభజ్జాతి విభజిత్వా. క్వచీతి యోగవిభాగేనాతి అధిప్పాయో.

అహోరత్తన్తి సమాహారే (చత్థ) సమాసా నపుంసకత్తం. అతిరత్తోతి పుల్లిఙ్గే పాదిసమాసో, సముదాయసద్దస్సాప్యవయవే వుత్తి సబ్భావతో ఏకదేసవచనో పుబ్బరత్తాదో రత్తిసద్దోచ్చాహ-‘పుబ్బా చ సా రత్తి చా’తిఆది. ఏవమేకరత్తన్తి పాఠేన న భవితబ్బం… తస్స సమాహారేన సమాసత్తాభావా. నపుంసకలిఙ్గమ్పన లోకసన్నిస్స యత్తా విఞ్ఞేయ్యం.

అసమాసన్తపక్ఖేతి సమాసన్తఅప్పచ్చయస్సాభావపక్ఖే. పుబ్బా అతిక్కన్తా రత్తి పుబ్బరత్తీ(తి రత్తి సద్దో) నేకదేసవచనోతి సమాసన్తాభావో.