౨౩. స్యాది

ననుచేచ్చాదినా వుత్తం చోదనం నిసేధేతి ‘తన్నే’తి. తత్థ కారణమాహ- ‘ఘసఞ్ఞత్తా’త్యాది. అఘోనన్తి ఘఓకారవజ్జితానం, నను ఇత్థి యమాకారో ఘో, తథాసతి నపుంసకే సో (న సియాతి) పరికప్పేతి ‘నపుంసకత్తా ఘత్తమేవ నత్థీతి చేది’తి. తమ్పి నేతి యథా వుత్తమ్పటిక్ఖిపిత్వా అత్థేవ నపుంసకే ఘత్తన్తి [నపుంసకత్తన్తి (పోత్థకే)] దస్సేతుమాహ-ఛట్ఠీసమాసస్సే’చ్చాది. నపుంసకే ఘత్తస్స [నపుంసకత్తస్స (పోత్థకే)] సబ్భావమేవ సమత్థేతి నపుంసకత్తం హి’చ్చాదినా, పారిభాసికన్తి ఏత్థ సుత్తమేవాధిప్పేతం, పరిభాసాయ నిబ్బత్తం పారిభాసికం సుత్తికన్తి అత్థో. ఆరభితబ్బమేవిదం సుత్తం (నపుంసకస్సాపి) రస్సత్తవిధానాయాతి అధిప్పాయో. ఘనిస్సితమ్పి కారియన్తి ‘‘ఘబ్రహ్మాదీతే’’త్యాదినా (౨-౬౦) విధియమానమేకారాదికారియమ్పి. ఏతం ఘనిస్సితం కారియం నచ యుత్తన్తి సమ్బన్ధో. అయుత్తత్తేపి దోసో-యమాపతతేవాక్యాసఙ్కియాహ-‘నాయమ్పిదోసో’చ్చాది, న రస్సస్స ఏత్థేవ లద్ధావసరత్తా పఠమం తేన పవిట్ఠే… (ఘని)స్సితం కారియన్తి నాయమ్పి దోసో పరిభాసావ సేనాతి మన్తబ్బం. సలభచ్ఛాయే ఇతి పదచ్ఛేదో.