౬౪. ఏక

ఘోచ ఓచ ఘో ఘాన్తఓకారన్తా, నత్థి ఘో యేసన్తే అఘో, తేసం, సామఞ్ఞవిధానతోతి కస్సచి లిఙ్గస్స అపరామాసా సామఞ్ఞేన విధానతో, నాదేకవచనేసూతి నాదీసు ఏకవచనేసూతి అత్థో, హి హేతుమ్హి, యస్మా కస్సచి ఏవం దుట్ఠాధిప్పాయో సియా, తస్మా దుతియముదాహరణన్తి అత్థో, దుతియోపి హేతుమ్హి, యస్మా సబ్బేసం సఙ్గహణత్థం, తస్మా న చ తథాధిప్పేతన్తి అత్థో, సబ్బేసమేకవచనానం సఙ్గహణాభావే సుత్తానం విరచనప్పకారమాహ-‘అఞ్ఞథా’తిఆది, ఉపరిచాత్యాదీస్వయమధిప్పాయో ‘‘సుత్తస్స ‘అంయోస్వఘోన’న్తి విరచితత్తా సామఞ్ఞేనే-కవచనేస్వఘస్స నరస్సత్తప్పతీతి తప్పటిసేధాభావా’దణ్డి కుల’న్తి రస్సత్తం ‘సిస్మిం నపుంసకే’తి విధిసుత్తం వదేయ్యా’’తి, ఓకారన్తప్పటిసేధన్తి ‘అఘోన’న్తి ఓకారన్తప్పటిసేధం, ఆదేసన్తరం ‘‘గోస్సా గసిహినం సుగావగవా’’త్యాదినా (౨-౬౭) కరీయమానం గావాదేసాదికం, ఏత్థ పన నపుంసకే ఏకవచనన్తం దణ్డి కులన్తి వక్ఖమానత్తా నోదాహటం, యోసు పన ‘‘యోలోపనిసుదీఘో’’తి (౨-౮౮) అదీఘస్సాపి దీఘవిధానసామత్థియా పఠమమేవ దీఘస్స రస్సాభావేకావ కథాతి నోదాహటం, దణ్డీదణ్డీని ఇచ్చేవ తు భవతి, నోస్సవాతి పాఠో దిస్సతి, ఏత్థ విజ్జమానే గే పరే ఓకారన్తస్స వా రస్సాపజ్జనదోసమ్పసఙ్గతో నోస్సా’తి పాఠేన భవితబ్బం.