౬౦. ఘబ్రహ్మా

ఘఇతిసఞ్ఞా ఘసఞ్ఞా తాసం, కఞ్ఞాసఞ్ఞాతిఆదీసు ఘసఞ్ఞానం బహుత్తా బహువచనేన నిద్దేసో, ఘరూపస్సాతి ఘస్సాతి ఘసద్దరూపస్స, తథా భో బ్రహ్మాతి ఏత్థ తథాతి ఇమినా బ్రహ్మాతిరూపస్స నిరుత్తియం నిద్దిట్ఠత్తావ ఏత్థ సఙ్గహితభావం దస్సేతి. ఏవం వివరన్తీతి తస్మా స సఖతో గస్స అకారఆకారా’’తిఆదినా ఏవం వివరన్తి, తే హి అచ ఆచ ఇచ ఈచ ఏచాతి ద్వన్దే పుబ్బసరానం లోపం కత్వా ఏత్తుపసిలేసనిద్దేసం వణ్ణేన్తి, సామఞ్ఞవిధానన్తి ‘బ్రహ్మకత్తుఇసి సఖతో’చ్చేవమవిసేసేత్వా సామఞ్ఞేన కథనం, కిమత్థన్తి కిం అత్థో పయోజనం యస్స తం కిమత్థం. సామఞ్ఞవిధానం కిమత్థమ్పనేవం పయోజనాసఙ్కాయం పయోజనాసఙ్కావిచారణం మనసి నిధాయ ‘ఆగతి గణోయ’న్తి వుత్తత్తా ఆహ– ‘అత్థతో’చ్చాది, అత్థతోతి సా మత్థియతో, అనేనాతి‘ఆగతిగణోయ’న్తి ఇమినా వచనేన, ఇదం వుత్తం హోతి ‘ఆగతిగణోయన్తి ఇమినా తదాకారసఙ్ఖాతజాతిప్పధానగణత్తప్పకాసనేన యది సమ్బోధనే ఏకారన్తాకారన్తలాభీనం కత్తు ఇసి సఖ ముని భదన్తాదీనం గహణం పయోజనం న సియా, అఞ్ఞథా అనుపపజ్జనం సియాతి ఏవమఞ్ఞథానుపపత్తిలక్ఖణసామత్థియతో సామఞ్ఞవిధానే పయోజనమాహే’’తి, సోయన్తి ఇమినా వుత్తియం ‘ఆగతి గణోయ’న్తి వుత్తం వచనం నిదస్సేతి.