౪౧. అతో

సుత్తే ‘అతో’తి వుత్తం ‘అకారన్తతో’తి కథం వుత్తీతి ఆహ ‘అతో’తిఆది, ఆదేసా హోన్తీతి సేసో, యకారానంయేవ సియుం… ఆఏఆదేసానమేకవణ్ణత్తా, లోపే కతేతి ఓకారస్స లోపే కతే, తన్నేతి యథావుత్తం ధచాద్యప్పటిక్ఖిపతి, పటిక్ఖేపే కారణమాహ-‘పరలోపస్సా’తిఆది, కారణన్తరం వత్తుమారభతే ‘కిఞ్చా’తిఆది, నిచ్చమ్పరలోపోవ సియా, న పుబ్బలోపోపి ఆగమప్పయోగానుకూల్యేనాతిపి సక్కా వత్తున్తి ఆహ-‘నచా’తిఆది, నిచ్చమ్పరలోపోయేవాతి న చ సక్కా మన్తున్తి సమ్బన్ధో, ఏవం సన్తేత్యాదినా తత్థ విరోధమాహ, అతోసమ్భవాతి ఆదేసాకారతో సమ్భవా, ఝిస్సాకారవిధానం ‘‘యోసు ఝిస్స పుమే’’తి (౨-౯౩) ఏతదేవపయోజనన్తిఆదినా వుత్తప్పయోజనాభావే కారణమాహ-‘అనిట్ఠత్తా’తి, అనభిమతత్తాతి అత్థో, పయోజనాభావానభిమతత్తమేవ దస్సేసుమాహ-‘ఏతదత్థమేవా’తిఆది, ఇమస్సాతి ‘‘అతో యోనం టాటే’’తీ మస్స సుత్తస్స, ఝిస్మాత్వేవాతి ‘ఝిస్మా’ ఇతి ఏతాదిసం సుత్తమేవ, ఝిస్మా యోనం టాటేతివాతి ‘‘ఝిస్మా యోనం టాటే’’తి సుత్తం వా, అతోతి ‘అతో’ ఇతి సుత్తం, తాదిసస్సపయోగస్సాతి అగ్గా, అగ్గే ఇతి పయోగస్స.