౨౩౩. యోనం

హిగ్గహణే పఞ్చమీహిస్సాపి గహణమ్భవేయ్యాతి సుత్తే ‘అపఞ్చమ్యా’తి వుత్తం, తుమ్హేహి పుఞ్ఞం పసుతం అనప్పకన్తి గాథాపాదే తుమ్హేహితిఆదిసూ తత్తా న వోఆదేసో, తుమ్హే తిట్ఠథ నగరేతి పుబ్బవాక్యతో వాక్యన్తరత్తా ఏకవాక్యతా నత్థి, తుమ్హే వియ దియ దిస్సన్తి అమ్హే వియ దిస్సన్తీతి విగ్గయ్హ ‘దిస-పేక్ఖణే’ ఇచ్చస్మా ‘‘సమానఞ్ఞభవన్తయాది తూపమానా దిసా కమ్మే రీరిక్ఖకా’’తి (౫-౪౩) కప్పచ్చయే ‘‘నతే కానుబన్ధనాగమేసూ’’తి (౫-౮౫) ఏత్తాభావే ‘‘స్యాదిస్యాదినేకత్థ’’న్తి (౩-౧) సమాసే చ ‘ఏకత్థతాయం’’తి (౨-౧౧౯) విభత్తిలోపే చ ‘‘సబ్బాదీనమా’’తి (౩-౮౬) ఆ ‘తుమ్హాదిసాన’మిచ్చాది.