౨౦౪. నమ్హి

నను యథాక్కమం నంవిభత్తిక్కమేనాపి సమ్భవతి, తథాసతి ‘ద్విన్నం సద్దానం ద్వేఆదేసా కమేనే’చ్చేవ కస్మా వుత్తం త్యాసఙ్కియాహ ‘న నంవిభత్తిక్కమేనాపీ’తి. కారణమాహ- ‘తస్సానపేక్ఖితత్తా’తి, ఇమినా నిస్సయకరణమేకా సత్థియా యుత్తీతి దస్సేతి, అపేక్ఖితే కథం భవేయ్యా త్యాహ- ‘యది హి’చ్చాది, అపేక్ఖితి యథాక్కమం, ఏవమఞ్ఞతే ‘‘కిఞ్చాపి జాతినిద్దేసేన ద్వేపి నం రూపాని గయ్హన్తి, తథాపి ‘తిచతున్న’న్తి వియ బ్యత్తినిద్దేసోవ యథాక్కమోపకారీయమానాన, మనుదేసస్స తథా విఞ్ఞయమానత్తాతి నంసుఇచ్చేవ వదేయ్య, న తథా వుత్తం, తతో-వసీయతే ‘న యథాక్కమమేత్థాపేక్ఖిత’న్తి.