౧౬౨. ల్తు

పచ్చయఇచ్చాదినా ‘‘పచ్చయగ్గహణే యస్మా సో విహితో తదాదినో తదన్తస్స చ గహణ’’న్తి ఞాయం దస్సేతి, తత్థ యతో విహితో తం వినా న భవతి పచ్చయోత్యనేన ఞాయేన పత్తోయేవాత్థో ఆఖ్యాయతే ‘పచ్చయగ్గహణే యస్మా సో విహితో, తదాదినో గహణ’న్తి, ‘‘విధిబ్బిసేసనన్తస్సే’’తి తదన్తగ్గహణంత్యాఖ్యాయతే ‘తదన్తస్స చ గహణ’న్తి, సో పకతివిసేసో ఆది యస్స సముదాయస్స సో తదాది, సో పచ్చయో-న్తే యస్స సముదాయస్స సో తదన్తో, తాదిసస్స తదాదితదన్తసముదాయవిసేసస్స గహణం, న తు తదన్తమత్తస్సేత్యత్థో, ఇహ తు తదన్తగ్గహణమేవానురూపన్తి’ దస్సేతుమాహ-‘‘కత్తరి ల్తుణకా’’తి ఇమినా త్యాది, తదాదితదన్త సముదాయస్స తు గహణే ఫలం ‘బ్యజిగిసీ’తిఆదీసు దట్ఠబ్బం, తఞ్చ ‘‘తుంస్మా లోపోచిచ్ఛాయం తే’’తి (౫-౪) సుత్తే సయమేవ వక్ఖతి.