౧౪౪. మనా

కిం బహులంవిధానా ‘వుద్ధ్యభావో’ [ఓత్థాభావో (పఞ్చికాయం)] తి పాఠేన పయోజనం యేనే తదత్థమేవ ‘‘సుమేధాదీనమవుద్ధి చే’’తి గణపాఠో కతో, హేమసద్దేన హేమమయాని గహితాన్యభేదేనత్యాహ- ‘హేమమయానీ’తి, కప్పన సద్దేన సీసాలఙ్కారజాలాని గయ్హన్తి, తానియేవ వాససాని పటా తంసరిక్ఖతాయ, సకత్థేపి యథాగమమ్భవన్తీతి సమ్బన్ధో, బాణాదీసు అభిధేయ్యేసు మనాదీసు న పట్ఠీయన్తీతి యోజనా, బాణాదీసుతి బాణ సద్దక్ఖయాదీసు, అహసద్దస్స మనాదికారియాసమ్భవా అహసద్దో మనాదీసు న దట్ఠబ్బో, రహసీతి నిపాతత్తా ఇకారస్స చ అసబ్భవా రహసద్దో చ మనాదీసు న దట్ఠబ్బోతి సజ్ఝాహారో సమ్బన్ధో వేదితబ్బో, ఇకారస్స కచ్చాయనే స్మినో కరీయమానస్స ఇకారాదేసస్స చ, రహతిసద్దస్స నిపాతత్తం సభావతో పకాసేతుం ‘రహసీత్యాది’మాహ, రహోసద్దేతి ఏత్థ రహసద్దోతి పాఠో-వగన్తబ్బో, తేనాతి యేన అహసద్దస్స మనాదికారియాసమ్భవో రహసీతిచ నిపాతో, తేన, ఇహమనాదీసు.