౧౦. దుతియపుగ్గలసుత్తం

౬౦. ‘‘అట్ఠిమే, భిక్ఖవే, పుగ్గలా ఆహునేయ్యా…పే… అనుత్తరం పుఞ్ఞక్ఖేత్తం లోకస్స. కతమే అట్ఠ? సోతాపన్నో, సోతాపత్తిఫలసచ్ఛికిరియాయ పటిపన్నో…పే… అరహా, అరహత్తాయ పటిపన్నో. ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, అట్ఠ పుగ్గలా ఆహునేయ్యా…పే… అనుత్తరం పుఞ్ఞక్ఖేత్తం లోకస్సా’’తి.

‘‘చత్తారో చ పటిపన్నా, చత్తారో చ ఫలే ఠితా;

ఏస సఙ్ఘో సముక్కట్ఠో, సత్తానం అట్ఠ పుగ్గలా.

‘‘యజమానానం మనుస్సానం, పుఞ్ఞపేక్ఖాన పాణినం;

కరోతం ఓపధికం పుఞ్ఞం, ఏత్థ దిన్నం మహప్ఫల’’న్తి. దసమం;

గోతమీవగ్గో పఠమో.