౭. దుతియవిసాఖాసుత్తం

౪౭. ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి పుబ్బారామే మిగారమాతుపాసాదే. అథ ఖో విసాఖా మిగారమాతా…పే… ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో విసాఖం మిగారమాతరం భగవా ఏతదవోచ –

‘‘అట్ఠహి ఖో, విసాఖే, ధమ్మేహి సమన్నాగతో మాతుగామో కాయస్స భేదా పరం మరణా మనాపకాయికానం దేవానం సహబ్యతం ఉపపజ్జతి. కతమేహి అట్ఠహి? ఇధ, విసాఖే, మాతుగామో యస్స మాతాపితరో భత్తునో దేన్తి అత్థకామా హితేసినో అనుకమ్పకా అనుకమ్పం ఉపాదాయ తస్స హోతి పుబ్బుట్ఠాయినీ పచ్ఛానిపాతినీ కిఙ్కారపటిస్సావినీ మనాపచారినీ పియవాదినీ…పే….

‘‘చాగవతీ ఖో పన హోతి. విగతమలమచ్ఛేరేన చేతసా అగారం అజ్ఝావసతి ముత్తచాగా పయతపాణినీ వోస్సగ్గరతా యాచయోగా దానసంవిభాగరతా. ఇమేహి ఖో, విసాఖే, అట్ఠహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో మాతుగామో కాయస్స భేదా పరం మరణా మనాపకాయికానం దేవానం సహబ్యతం ఉపపజ్జతీ’’తి.

‘‘యో నం భరతి సబ్బదా, నిచ్చం ఆతాపి ఉస్సుకో;

తం సబ్బకామదం పోసం, భత్తారం నాతిమఞ్ఞతి.

‘‘న చాపి సోత్థి భత్తారం, ఇస్సావాదేన రోసయే;

భత్తు చ గరునో సబ్బే, పటిపూజేతి పణ్డితా.

‘‘ఉట్ఠాహికా అనలసా, సఙ్గహితపరిజ్జనా;

భత్తు మనాపం చరతి, సమ్భతం అనురక్ఖతి.

‘‘యా ఏవం వత్తతి నారీ, భత్తు ఛన్దవసానుగా;

మనాపా నామ తే [మనాపకాయికా (సీ. క.)] దేవా, యత్థ సా ఉపపజ్జతీ’’తి. సత్తమం;