౪. వాసేట్ఠసుత్తం

౪౪. ఏకం సమయం భగవా వేసాలియం విహరతి మహావనే కూటాగారసాలాయం. అథ ఖో వాసేట్ఠో ఉపాసకో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో వాసేట్ఠం ఉపాసకం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘అట్ఠఙ్గసమన్నాగతో, వాసేట్ఠ, ఉపోసథో ఉపవుత్థో మహప్ఫలో హోతి…పే… అనిన్దితా సగ్గముపేన్తి ఠాన’’న్తి.

ఏవం వుత్తే వాసేట్ఠో ఉపాసకో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘పియా మే, భన్తే, ఞాతిసాలోహితా అట్ఠఙ్గసమన్నాగతం ఉపోసథం ఉపవసేయ్యుం, పియానమ్పి మే అస్స ఞాతిసాలోహితానం దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. సబ్బే చేపి, భన్తే, ఖత్తియా అట్ఠఙ్గసమన్నాగతం ఉపోసథం ఉపవసేయ్యుం, సబ్బేసమ్పిస్స ఖత్తియానం దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. సబ్బే చేపి, భన్తే, బ్రాహ్మణా…పే… వేస్సా … సుద్దా అట్ఠఙ్గసమన్నాగతం ఉపోసథం ఉపవసేయ్యుం, సబ్బేసమ్పిస్స సుద్దానం దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయా’’తి.

‘‘ఏవమేతం, వాసేట్ఠ, ఏవమేతం, వాసేట్ఠ! సబ్బే చేపి, వాసేట్ఠ, ఖత్తియా అట్ఠఙ్గసమన్నాగతం ఉపోసథం ఉపవసేయ్యుం, సబ్బేసమ్పిస్స ఖత్తియానం దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. సబ్బే చేపి, వాసేట్ఠ, బ్రాహ్మణా…పే… వేస్సా… సుద్దా అట్ఠఙ్గసమన్నాగతం ఉపోసథం ఉపవసేయ్యుం, సబ్బేసమ్పిస్స సుద్దానం దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. సదేవకో చేపి, వాసేట్ఠ, లోకో సమారకో సబ్రహ్మకో సస్సమణబ్రాహ్మణీ పజా సదేవమనుస్సా అట్ఠఙ్గసమన్నాగతం ఉపోసథం ఉపవసేయ్యుం [ఉపవసేయ్య (?)], సదేవకస్సపిస్స [సదేవకస్స (సబ్బత్థ) అ. ని. ౪.౧౯౩; మ. ని. ౩.౬౪ పస్సితబ్బం] లోకస్స సమారకస్స సబ్రహ్మకస్స సస్సమణబ్రాహ్మణియా పజాయ సదేవమనుస్సాయ దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. ఇమే చేపి, వాసేట్ఠ, మహాసాలా అట్ఠఙ్గసమన్నాగతం ఉపోసథం ఉపవసేయ్యుం, ఇమేసమ్పిస్స మహాసాలానం దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ ( ) [(సచే చేతేయ్యుం) కత్థచి అత్థి. అ. ని. ౪.౧౯౩ పస్సితబ్బం]. కో పన వాదో మనుస్సభూతస్సా’’తి! చతుత్థం.