౨. హిరీగారవసుత్తం

౩౩. ‘‘ఇమం, భిక్ఖవే, రత్తిం అఞ్ఞతరా దేవతా అభిక్కన్తాయ రత్తియా అభిక్కన్తవణ్ణా కేవలకప్పం జేతవనం ఓభాసేత్వా యేనాహం తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా మం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠాసి. ఏకమన్తం ఠితా ఖో, భిక్ఖవే, సా దేవతా మం ఏతదవోచ – ‘సత్తిమే, భన్తే, ధమ్మా భిక్ఖునో అపరిహానాయ సంవత్తన్తి. కతమే సత్త? సత్థుగారవతా, ధమ్మగారవతా, సఙ్ఘగారవతా, సిక్ఖాగారవతా, సమాధిగారవతా, హిరిగారవతా, ఓత్తప్పగారవతా. ఇమే ఖో, భన్తే, సత్త ధమ్మా భిక్ఖునో అపరిహానాయ సంవత్తన్తీ’తి. ఇదమవోచ, భిక్ఖవే, సా దేవతా. ఇదం వత్వా మం అభివాదేత్వా పదక్ఖిణం కత్వా తత్థేవన్తరధాయీ’’తి.

‘‘సత్థుగరు ధమ్మగరు, సఙ్ఘే చ తిబ్బగారవో;

సమాధిగరు ఆతాపీ, సిక్ఖాయ తిబ్బగారవో.

‘‘హిరి ఓత్తప్పసమ్పన్నో, సప్పతిస్సో సగారవో;

అభబ్బో పరిహానాయ, నిబ్బానస్సేవ సన్తికే’’తి. దుతియం;