౧౧. పఠమనిద్దససుత్తం

౪౨. అథ ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పావిసి. అథ ఖో ఆయస్మతో సారిపుత్తస్స ఏతదహోసి – ‘‘అతిప్పగో ఖో తావ సావత్థియం పిణ్డాయ చరితుం. యంనూనాహం యేన అఞ్ఞతిత్థియానం పరిబ్బాజకానం ఆరామో తేనుపసఙ్కమేయ్య’’న్తి. అథ ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో యేన అఞ్ఞతిత్థియానం పరిబ్బాజకానం ఆరామో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తేహి అఞ్ఞతిత్థియేహి పరిబ్బాజకేహి సద్ధిం సమ్మోది. సమ్మోదనీయం కథం సారణీయం వీతిసారేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. తేన ఖో పన సమయేన తేసం అఞ్ఞతిత్థియానం పరిబ్బాజకానం సన్నిసిన్నానం సన్నిపతితానం అయమన్తరాకథా ఉదపాది – ‘‘యో హి కోచి, ఆవుసో, ద్వాదసవస్సాని పరిపుణ్ణం పరిసుద్ధం బ్రహ్మచరియం చరతి, ‘నిద్దసో భిక్ఖూ’తి అలం వచనాయా’’తి.

అథ ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో తేసం అఞ్ఞతిత్థియానం పరిబ్బాజకానం భాసితం నేవ అభినన్ది నప్పటిక్కోసి. అనభినన్దిత్వా అప్పటిక్కోసిత్వా ఉట్ఠాయాసనా పక్కామి – ‘‘భగవతో సన్తికే ఏతస్స భాసితస్స అత్థం ఆజానిస్సామీ’’తి. అథ ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో సావత్థియం పిణ్డాయ చరిత్వా పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో భగవన్తం ఏతదవోచ –

‘‘ఇధాహం, భన్తే, పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పావిసిం. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఏతదహోసి – ‘అతిప్పగో ఖో తావ సావత్థియం పిణ్డాయ చరితుం. యంనూనాహం యేన అఞ్ఞతిత్థియానం పరిబ్బాజకానం ఆరామో తేనుపసఙ్కమేయ్య’న్తి. అథ ఖ్వాహం, భన్తే, యేన అఞ్ఞతిత్థియానం పరిబ్బాజకానం ఆరామో తేనుపసఙ్కమిం; ఉపసఙ్కమిత్వా తేహి అఞ్ఞతిత్థియేహి పరిబ్బాజకేహి సద్ధిం సమ్మోదిం. సమ్మోదనీయం కథం సారణీయం వీతిసారేత్వా ఏకమన్తం నిసీదిం. తేన ఖో పన, భన్తే, సమయేన తేసం అఞ్ఞతిత్థియానం పరిబ్బాజకానం సన్నిసిన్నానం సన్నిపతితానం అయమన్తరాకథా ఉదపాది – ‘యో హి కోచి, ఆవుసో, ద్వాదసవస్సాని పరిపుణ్ణం పరిసుద్ధం బ్రహ్మచరియం చరతి, నిద్దసో భిక్ఖూతి అలం వచనాయా’తి. అథ ఖ్వాహం, భన్తే, తేసం అఞ్ఞతిత్థియానం పరిబ్బాజకానం భాసితం నేవ అభినన్దిం నప్పటిక్కోసిం. అనభినన్దిత్వా అప్పటిక్కోసిత్వా ఉట్ఠాయాసనా పక్కమిం [పక్కామిం (సీ. స్యా.)] – ‘భగవతో సన్తికే ఏతస్స అత్థం ఆజానిస్సామీ’తి. సక్కా ను ఖో, భన్తే, ఇమస్మిం ధమ్మవినయే కేవలం వస్సగణనమత్తేన నిద్దసో భిక్ఖు పఞ్ఞాపేతు’’న్తి?

‘‘న ఖో, సారిపుత్త, సక్కా ఇమస్మిం ధమ్మవినయే కేవలం వస్సగణనమత్తేన నిద్దసో భిక్ఖు పఞ్ఞాపేతుం. సత్త ఖో ఇమాని, సారిపుత్త, నిద్దసవత్థూని మయా సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా పవేదితాని.

[అ. ని. ౭.౨౦; దీ. ని. ౩.౩౩౧] ‘‘కతమాని సత్త? ఇధ, సారిపుత్త, భిక్ఖు సిక్ఖాసమాదానే తిబ్బచ్ఛన్దో హోతి ఆయతిఞ్చ సిక్ఖాసమాదానే అవిగతపేమో, ధమ్మనిసన్తియా తిబ్బచ్ఛన్దో హోతి ఆయతిఞ్చ ధమ్మనిసన్తియా అవిగతపేమో, ఇచ్ఛావినయే తిబ్బచ్ఛన్దో హోతి ఆయతిఞ్చ ఇచ్ఛావినయే అవిగతపేమో, పటిసల్లానే తిబ్బచ్ఛన్దో హోతి ఆయతిఞ్చ పటిసల్లానే అవిగతపేమో, వీరియారమ్భే తిబ్బచ్ఛన్దో హోతి ఆయతిఞ్చ వీరియారమ్భే అవిగతపేమో, సతినేపక్కే తిబ్బచ్ఛన్దో హోతి ఆయతిఞ్చ సతినేపక్కే అవిగతపేమో, దిట్ఠిపటివేధే తిబ్బచ్ఛన్దో హోతి ఆయతిఞ్చ దిట్ఠిపటివేధే అవిగతపేమో. ఇమాని ఖో, సారిపుత్త, సత్త నిద్దసవత్థూని మయా సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా పవేదితాని. ఇమేహి ఖో, సారిపుత్త, సత్తహి నిద్దసవత్థూహి సమన్నాగతో భిక్ఖు ద్వాదస చేపి వస్సాని పరిపుణ్ణం పరిసుద్ధం బ్రహ్మచరియం చరతి, ‘నిద్దసో భిక్ఖూ’తి అలం వచనాయ; చతుబ్బీసతి చేపి వస్సాని పరిపుణ్ణం పరిసుద్ధం బ్రహ్మచరియం చరతి, ‘నిద్దసో భిక్ఖూ’తి అలం వచనాయ; ఛత్తింసతి చేపి వస్సాని పరిపుణ్ణం పరిసుద్ధం బ్రహ్మచరియం చరతి, ‘నిద్దసో భిక్ఖూ’తి అలం వచనాయ, అట్ఠచత్తారీసం చేపి వస్సాని పరిపుణ్ణం పరిసుద్ధం బ్రహ్మచరియం చరతి, ‘నిద్దసో భిక్ఖూ’తి అలం వచనాయా’’తి. ఏకాదసమం.