౧౧. తణ్హాసుత్తం

౧౦౬. ‘‘తిస్సో ఇమా, భిక్ఖవే, తణ్హా పహాతబ్బా, తయో చ మానా. కతమా తిస్సో తణ్హా పహాతబ్బా? కామతణ్హా, భవతణ్హా, విభవతణ్హా – ఇమా తిస్సో తణ్హా పహాతబ్బా. కతమే తయో మానా పహాతబ్బా? మానో, ఓమానో, అతిమానో – ఇమే తయో మానా పహాతబ్బా. యతో ఖో, భిక్ఖవే, భిక్ఖునో ఇమా తిస్సో తణ్హా పహీనా హోన్తి, ఇమే చ తయో మానా; అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, భిక్ఖు అచ్ఛేచ్ఛి తణ్హం, వివత్తయి సంయోజనం, సమ్మా మానాభిసమయా అన్తమకాసి దుక్ఖస్సా’’తి. ఏకాదసమం.

ఆనిసంసవగ్గో దసమో. [పఞ్చమో (స్యా. క.)]