౯. దుతియఅభబ్బట్ఠానసుత్తం

౯౩. ‘‘ఛయిమాని, భిక్ఖవే, అభబ్బట్ఠానాని. కతమాని ఛ? అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో కఞ్చి [కిఞ్చి (క.) విభ. ౮౦౯; మ. ని. ౩.౧౨౭] సఙ్ఖారం నిచ్చతో ఉపగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో కఞ్చి సఙ్ఖారం సుఖతో ఉపగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో కఞ్చి ధమ్మం అత్తతో ఉపగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో ఆనన్తరియం కమ్మం [ఆనన్తరియకమ్మం (సీ.), అనన్తరియకమ్మం (స్యా. పీ.) అ. ని. ౪.౧౬౨ పస్సితబ్బం] కాతుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో కోతూహలమఙ్గలేన సుద్ధిం పచ్చాగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో ఇతో బహిద్ధా దక్ఖిణేయ్యం గవేసితుం. ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, ఛ అభబ్బట్ఠానానీ’’తి. నవమం.