౭. ఖేమసుత్తం

౪౯. ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా చ ఖేమో ఆయస్మా చ సుమనో సావత్థియం విహరన్తి అన్ధవనస్మిం. అథ ఖో ఆయస్మా చ ఖేమో ఆయస్మా చ సుమనో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా ఖేమో భగవన్తం ఏతదవోచ –

‘‘యో సో, భన్తే, భిక్ఖు అరహం ఖీణాసవో వుసితవా కతకరణీయో ఓహితభారో అనుప్పత్తసదత్థో పరిక్ఖీణభవసంయోజనో సమ్మదఞ్ఞా విముత్తో తస్స న ఏవం హోతి – ‘అత్థి మే సేయ్యోతి వా అత్థి మే సదిసోతి వా అత్థి మే హీనోతి వా’’’తి. ఇదమవోచాయస్మా ఖేమో. సమనుఞ్ఞో సత్థా అహోసి. అథ ఖో ఆయస్మా ఖేమో ‘‘సమనుఞ్ఞో మే సత్థా’’తి ఉట్ఠాయాసనా భగవన్తం అభివాదేత్వా పదక్ఖిణం కత్వా పక్కామి.

అథ ఖో ఆయస్మా సుమనో అచిరపక్కన్తే ఆయస్మన్తే ఖేమే భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘యో సో, భన్తే, భిక్ఖు అరహం ఖీణాసవో వుసితవా కతకరణీయో ఓహితభారో అనుప్పత్తసదత్థో పరిక్ఖీణభవసంయోజనో సమ్మదఞ్ఞా విముత్తో తస్స న ఏవం హోతి – ‘నత్థి మే సేయ్యోతి వా నత్థి మే సదిసోతి వా నత్థి మే హీనోతి వా’’’తి. ఇదమవోచాయస్మా సుమనో. సమనుఞ్ఞో సత్థా అహోసి. అథ ఖో ఆయస్మా సుమనో ‘‘సమనుఞ్ఞో మే సత్థా’’తి ఉట్ఠాయాసనా భగవన్తం అభివాదేత్వా పదక్ఖిణం కత్వా పక్కామి.

అథ ఖో భగవా అచిరపక్కన్తేసు ఆయస్మన్తే చ ఖేమే ఆయస్మన్తే చ సుమనే భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘ఏవం ఖో, భిక్ఖవే, కులపుత్తా అఞ్ఞం బ్యాకరోన్తి. అత్థో చ వుత్తో అత్తా చ అనుపనీతో. అథ చ పన ఇధేకచ్చే మోఘపురిసా హసమానకా [హసమానకం (క.) మహావ. ౨౪౫] మఞ్ఞే అఞ్ఞం బ్యాకరోన్తి. తే పచ్ఛా విఘాతం ఆపజ్జన్తీ’’తి.

‘‘న ఉస్సేసు న ఓమేసు, సమత్తే నోపనీయరే [నోపనియ్యరే (స్యా. పీ. క.)];

ఖీణా జాతి వుసితం బ్రహ్మచరియం, చరన్తి సంయోజనవిప్పముత్తా’’తి. సత్తమం;