౬. దుతియకులూపకసుత్తం

౨౨౬. ‘‘పఞ్చిమే, భిక్ఖవే, ఆదీనవా కులూపకస్స భిక్ఖునో అతివేలం కులేసు సంసట్ఠస్స విహరతో. కతమే పఞ్చ? మాతుగామస్స అభిణ్హదస్సనం, దస్సనే సతి సంసగ్గో, సంసగ్గే సతి విస్సాసో, విస్సాసే సతి ఓతారో, ఓతిణ్ణచిత్తస్సేతం పాటికఙ్ఖం – ‘అనభిరతో వా బ్రహ్మచరియం చరిస్సతి అఞ్ఞతరం వా సంకిలిట్ఠం ఆపత్తిం ఆపజ్జిస్సతి సిక్ఖం వా పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తిస్సతి’. ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, పఞ్చ ఆదీనవా కులూపకస్స భిక్ఖునో అతివేలం కులేసు సంసట్ఠస్స విహరతో’’తి. ఛట్ఠం.