౯. గీతస్సరసుత్తం

౨౦౯. [చూళవ. ౨౪౯] ‘‘పఞ్చిమే, భిక్ఖవే, ఆదీనవా ఆయతకేన గీతస్సరేన ధమ్మం భణన్తస్స. కతమే పఞ్చ? అత్తనాపి తస్మిం సరే సారజ్జతి, పరేపి తస్మిం సరే సారజ్జన్తి, గహపతికాపి ఉజ్ఝాయన్తి – ‘యథేవ మయం గాయామ, ఏవమేవం ఖో సమణా సక్యపుత్తియా గాయన్తీ’తి, సరకుత్తిమ్పి నికామయమానస్స సమాధిస్స భఙ్గో హోతి, పచ్ఛిమా జనతా దిట్ఠానుగతిం ఆపజ్జతి. ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, పఞ్చ ఆదీనవా ఆయతకేన గీతస్సరేన ధమ్మం భణన్తస్సా’’తి. నవమం.