౯. ఉదాయీసుత్తం

౧౫౯. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా కోసమ్బియం విహరతి ఘోసితారామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా ఉదాయీ మహతియా గిహిపరిసాయ పరివుతో ధమ్మం దేసేన్తో నిసిన్నో హోతి. అద్దసా ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో ఆయస్మన్తం ఉదాయిం మహతియా గిహిపరిసాయ పరివుతం ధమ్మం దేసేన్తం నిసిన్నం. దిస్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘ఆయస్మా, భన్తే, ఉదాయీ మహతియా గిహిపరిసాయ పరివుతో ధమ్మం దేసేతీ’’తి [దేసేన్తో నిసిన్నో’’తి (స్యా.)].

‘‘న ఖో, ఆనన్ద, సుకరం పరేసం ధమ్మం దేసేతుం. పరేసం, ఆనన్ద, ధమ్మం దేసేన్తేన పఞ్చ ధమ్మే అజ్ఝత్తం ఉపట్ఠాపేత్వా పరేసం ధమ్మో దేసేతబ్బో. కతమే పఞ్చ? ‘అనుపుబ్బిం కథం [ఆనుపుబ్బికథం (సీ.), అనుపుబ్బికథం (స్యా. పీ. క.)] కథేస్సామీ’తి పరేసం ధమ్మో దేసేతబ్బో; ‘పరియాయదస్సావీ కథం కథేస్సామీ’తి పరేసం ధమ్మో దేసేతబ్బో; ‘అనుద్దయతం పటిచ్చ కథం కథేస్సామీ’తి పరేసం ధమ్మో దేసేతబ్బో; ‘న ఆమిసన్తరో కథం కథేస్సామీ’తి పరేసం ధమ్మో దేసేతబ్బో; ‘అత్తానఞ్చ పరఞ్చ అనుపహచ్చ కథం కథేస్సామీ’తి పరేసం ధమ్మో దేసేతబ్బో. న ఖో, ఆనన్ద, సుకరం పరేసం ధమ్మం దేసేతుం. పరేసం, ఆనన్ద, ధమ్మం దేసేన్తేన ఇమే పఞ్చ ధమ్మే అజ్ఝత్తం ఉపట్ఠాపేత్వా పరేసం ధమ్మో దేసేతబ్బో’’తి. నవమం.