౧. గిలానసుత్తం

౧౨౧. ఏకం సమయం భగవా వేసాలియం విహరతి మహావనే కూటాగారసాలాయం. అథ ఖో భగవా సాయన్హసమయం పటిసల్లానా వుట్ఠితో యేన గిలానసాలా తేనుపసఙ్కమి. అద్దసా ఖో భగవా అఞ్ఞతరం భిక్ఖుం దుబ్బలం గిలానకం; దిస్వా పఞ్ఞత్తే ఆసనే నిసీది. నిసజ్జ ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి –

‘‘యం కిఞ్చి [యం కిఞ్చి (స్యా. కం.)], భిక్ఖవే, భిక్ఖుం దుబ్బలం [భిక్ఖవే దుబ్బలం (సీ. స్యా. కం. పీ.)] గిలానకం పఞ్చ ధమ్మా న విజహన్తి, తస్సేతం పాటికఙ్ఖం – ‘నచిరస్సేవ ఆసవానం ఖయా అనాసవం చేతోవిముత్తిం పఞ్ఞావిముత్తిం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహరిస్సతీ’’’తి.

‘‘కతమే పఞ్చ? ఇధ, భిక్ఖవే, భిక్ఖు అసుభానుపస్సీ కాయే విహరతి, ఆహారే పటికూలసఞ్ఞీ, సబ్బలోకే అనభిరతసఞ్ఞీ [సబ్బత్థపి ఏవమేవ దిస్సతి], సబ్బసఙ్ఖారేసు అనిచ్చానుపస్సీ, మరణసఞ్ఞా ఖో పనస్స అజ్ఝత్తం సూపట్ఠితా హోతి. యం కిఞ్చి, భిక్ఖవే, భిక్ఖుం దుబ్బలం గిలానకం ఇమే పఞ్చ ధమ్మా న విజహన్తి, తస్సేతం పాటికఙ్ఖం – ‘నచిరస్సేవ ఆసవానం ఖయా…పే… సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహరిస్సతీ’’’తి. పఠమం.