౬. ఉపజ్ఝాయసుత్తం

౫౬. అథ ఖో అఞ్ఞతరో భిక్ఖు యేన సకో ఉపజ్ఝాయో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా సకం ఉపజ్ఝాయం ఏతదవోచ – ‘‘ఏతరహి మే, భన్తే, మధురకజాతో చేవ కాయో, దిసా చ మే న పక్ఖాయన్తి, ధమ్మా చ మం నప్పటిభన్తి, థినమిద్ధఞ్చ మే చిత్తం పరియాదాయ తిట్ఠతి, అనభిరతో చ బ్రహ్మచరియం చరామి, అత్థి చ మే ధమ్మేసు విచికిచ్ఛా’’తి.

అథ ఖో సో భిక్ఖు తం సద్ధివిహారికం భిక్ఖుం ఆదాయ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అయం, భన్తే, భిక్ఖు ఏవమాహ – ‘ఏతరహి మే, భన్తే, మధురకజాతో చేవ కాయో, దిసా చ మం న పక్ఖాయన్తి, ధమ్మా చ మే నప్పటిభన్తి, థినమిద్ధఞ్చ మే చిత్తం పరియాదాయ తిట్ఠతి, అనభిరతో చ బ్రహ్మచరియం చరామి, అత్థి చ మే ధమ్మేసు విచికిచ్ఛా’’’తి.

‘‘ఏవఞ్హేతం, భిక్ఖు, హోతి ఇన్ద్రియేసు అగుత్తద్వారస్స, భోజనే అమత్తఞ్ఞునో, జాగరియం అననుయుత్తస్స, అవిపస్సకస్స కుసలానం ధమ్మానం, పుబ్బరత్తాపరరత్తం బోధిపక్ఖియానం ధమ్మానం భావనానుయోగం అననుయుత్తస్స విహరతో, యం మధురకజాతో చేవ కాయో హోతి, దిసా చస్స న పక్ఖాయన్తి, ధమ్మా చ తం నప్పటిభన్తి, థినమిద్ధఞ్చస్స చిత్తం పరియాదాయ తిట్ఠతి, అనభిరతో చ బ్రహ్మచరియం చరతి, హోతి చస్స ధమ్మేసు విచికిచ్ఛా. తస్మాతిహ తే, భిక్ఖు, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘ఇన్ద్రియేసు గుత్తద్వారో భవిస్సామి, భోజనే మత్తఞ్ఞూ, జాగరియం అనుయుత్తో, విపస్సకో కుసలానం ధమ్మానం, పుబ్బరత్తాపరరత్తం బోధిపక్ఖియానం ధమ్మానం భావనానుయోగం అనుయుత్తో విహరిస్సామీ’తి. ఏవఞ్హి తే, భిక్ఖు, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి.

అథ ఖో సో భిక్ఖు భగవతా ఇమినా ఓవాదేన ఓవదితో ఉట్ఠాయాసనా భగవన్తం అభివాదేత్వా పదక్ఖిణం కత్వా పక్కామి. అథ ఖో సో భిక్ఖు ఏకో వూపకట్ఠో అప్పమత్తో ఆతాపీ పహితత్తో విహరన్తో నచిరస్సేవ – యస్సత్థాయ కులపుత్తా సమ్మదేవ అగారస్మా అనగారియం పబ్బజన్తి, తదనుత్తరం – బ్రహ్మచరియపరియోసానం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహాసి. ‘‘ఖీణా జాతి, వుసితం బ్రహ్మచరియం, కతం కరణీయం, నాపరం ఇత్థత్తాయా’’తి అబ్భఞ్ఞాసి. అఞ్ఞతరో పన సో భిక్ఖు అరహతం అహోసి.

అథ ఖో సో భిక్ఖు అరహత్తం పత్తో యేన సకో ఉపజ్ఝాయో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా సకం ఉపజ్ఝాయం ఏతదవోచ – ‘‘ఏతరహి మే, భన్తే, న చేవ [న త్వేవ (సీ.)] మధురకజాతో కాయో, దిసా చ మే పక్ఖాయన్తి, ధమ్మా చ మం పటిభన్తి, థినమిద్ధఞ్చ మే చిత్తం న పరియాదాయ తిట్ఠతి, అభిరతో చ బ్రహ్మచరియం చరామి, నత్థి చ మే ధమ్మేసు విచికిచ్ఛా’’తి. అథ ఖో సో భిక్ఖు తం సద్ధివిహారికం భిక్ఖుం ఆదాయ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సో భిక్ఖు భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అయం, భన్తే, భిక్ఖు ఏవమాహ – ‘ఏతరహి మే, భన్తే, న చేవ మధురకజాతో కాయో, దిసా చ మే పక్ఖాయన్తి, ధమ్మా చ మం పటిభన్తి, థినమిద్ధఞ్చ మే చిత్తం న పరియాదాయ తిట్ఠతి, అభిరతో చ బ్రహ్మచరియం చరామి, నత్థి చ మే ధమ్మేసు విచికిచ్ఛా’’’తి.

‘‘ఏవఞ్హేతం, భిక్ఖు, హోతి ఇన్ద్రియేసు గుత్తద్వారస్స, భోజనే మత్తఞ్ఞునో, జాగరియం అనుయుత్తస్స, విపస్సకస్స కుసలానం ధమ్మానం, పుబ్బరత్తాపరరత్తం బోధిపక్ఖియానం ధమ్మానం భావనానుయోగం అనుయుత్తస్స విహరతో, యం న చేవ మధురకజాతో కాయో హోతి, దిసా చస్స పక్ఖాయన్తి, ధమ్మా చ తం పటిభన్తి, థినమిద్ధఞ్చస్స చిత్తం న పరియాదాయ తిట్ఠతి, అభిరతో చ బ్రహ్మచరియం చరతి, న చస్స హోతి ధమ్మేసు విచికిచ్ఛా. తస్మాతిహ వో, భిక్ఖవే, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘ఇన్ద్రియేసు గుత్తద్వారా భవిస్సామ, భోజనే మత్తఞ్ఞునో, జాగరియం అనుయుత్తా, విపస్సకా కుసలానం ధమ్మానం, పుబ్బరత్తాపరరత్తం బోధిపక్ఖియానం ధమ్మానం భావనానుయోగం అనుయుత్తా విహరిస్సామా’తి. ఏవఞ్హి వో, భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. ఛట్ఠం.