౪. మాలుక్యపుత్తసుత్తం

౨౫౭. అథ ఖో ఆయస్మా మాలుక్యపుత్తో [మాలుఙ్క్యపుత్తో (సీ. స్యా. కం. పీ.)] యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా మాలుక్యపుత్తో భగవన్తం ఏతదవోచ –

‘‘సాధు మే, భన్తే, భగవా సంఖిత్తేన ధమ్మం దేసేతు, యమహం భగవతో ధమ్మం సుత్వా ఏకో వూపకట్ఠో అప్పమత్తో ఆతాపీ పహితత్తో విహరేయ్య’’న్తి. ‘‘ఏత్థ ఇదాని, మాలుక్యపుత్త, కిం దహరే భిక్ఖూ వక్ఖామ; యత్ర హి నామ త్వం జిణ్ణో వుద్ధో మహల్లకో తథాగతస్స సంఖిత్తేన ఓవాదం యాచసీ’’తి! ‘‘దేసేతు మే, భన్తే, భగవా సంఖిత్తేన ధమ్మం; దేసేతు సుగతో సంఖిత్తేన ధమ్మం. అప్పేవ నామాహం భగవతో భాసితస్స అత్థం ఆజానేయ్యం; అప్పేవ నామాహం భగవతో భాసితస్స దాయాదో [భగవతో సావకో (క.)] అస్స’’న్తి.

‘‘చత్తారోమే, మాలుక్యపుత్త, తణ్హుప్పాదా యత్థ భిక్ఖునో తణ్హా ఉప్పజ్జమానా ఉప్పజ్జతి. కతమే చత్తారో? చీవరహేతు వా, మాలుక్యపుత్త, భిక్ఖునో తణ్హా ఉప్పజ్జమానా ఉప్పజ్జతి. పిణ్డపాతహేతు వా, మాలుక్యపుత్త, భిక్ఖునో తణ్హా ఉప్పజ్జమానా ఉప్పజ్జతి. సేనాసనహేతు వా, మాలుక్యపుత్త, భిక్ఖునో తణ్హా ఉప్పజ్జమానా ఉప్పజ్జతి. ఇతిభవాభవహేతు వా, మాలుక్యపుత్త, భిక్ఖునో తణ్హా ఉప్పజ్జమానా ఉప్పజ్జతి. ఇమే ఖో, మాలుక్యపుత్త, చత్తారో తణ్హుప్పాదా యత్థ భిక్ఖునో తణ్హా ఉప్పజ్జమానా ఉప్పజ్జతి. యతో ఖో, మాలుక్యపుత్త, భిక్ఖునో తణ్హా పహీనా హోతి ఉచ్ఛిన్నమూలా తాలావత్థుకతా అనభావంకతా ఆయతిం అనుప్పాదధమ్మా, అయం వుచ్చతి, మాలుక్యపుత్త, ‘భిక్ఖు అచ్ఛేచ్ఛి తణ్హం, వివత్తయి సంయోజనం, సమ్మా మానాభిసమయా అన్తమకాసి దుక్ఖస్సా’’’తి.

అథ ఖో ఆయస్మా మాలుక్యపుత్తో భగవతా ఇమినా ఓవాదేన ఓవదితో ఉట్ఠాయాసనా భగవన్తం అభివాదేత్వా పదక్ఖిణం కత్వా పక్కామి. అథ ఖో ఆయస్మా మాలుక్యపుత్తో ఏకో వూపకట్ఠో అప్పమత్తో ఆతాపీ పహితత్తో విహరన్తో నచిరస్సేవ – యస్సత్థాయ కులపుత్తా సమ్మదేవ అగారస్మా అనగారియం పబ్బజన్తి, తదనుత్తరం – బ్రహ్మచరియపరియోసానం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహాసి. ‘‘ఖీణా జాతి, వుసితం బ్రహ్మచరియం, కతం కరణీయం, నాపరం ఇత్థత్తాయా’’తి అబ్భఞ్ఞాసి. అఞ్ఞతరో చ పనాయస్మా మాలుక్యపుత్తో అరహతం అహోసీతి. చతుత్థం.