౨. ఊమిభయసుత్తం

౧౨౨. ‘‘చత్తారిమాని, భిక్ఖవే, భయాని ఉదకోరోహన్తస్స [ఉదకోరోహన్తే (మ. ని. ౨.౧౬౧)] పాటికఙ్ఖితబ్బాని. కతమాని చత్తారి? ఊమిభయం, కుమ్భీలభయం, ఆవట్టభయం, సుసుకాభయం – ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, చత్తారి భయాని ఉదకోరోహన్తస్స పాటికఙ్ఖితబ్బాని. ఏవమేవం ఖో, భిక్ఖవే, చత్తారి భయాని ఇధేకచ్చస్స కులపుత్తస్స ఇమస్మిం ధమ్మవినయే అగారస్మా [సద్ధా అగారస్మా (సీ. స్యా. కం.)] అనగారియం పబ్బజితస్స [పబ్బజతో (సీ.)] పాటికఙ్ఖితబ్బాని. కతమాని చత్తారి? ఊమిభయం, కుమ్భీలభయం, ఆవట్టభయం, సుసుకాభయం.

‘‘కతమఞ్చ, భిక్ఖవే, ఊమిభయం? ఇధ, భిక్ఖవే, ఏకచ్చో కులపుత్తో సద్ధా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితో హోతి – ‘ఓతిణ్ణోమ్హి జాతియా జరాయ మరణేన సోకేహి పరిదేవేహి దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి, దుక్ఖోతిణ్ణో దుక్ఖపరేతో; అప్పేవ నామ ఇమస్స కేవలస్స దుక్ఖక్ఖన్ధస్స అన్తకిరియా పఞ్ఞాయేథా’తి! తమేనం తథా పబ్బజితం సమానం సబ్రహ్మచారినో ఓవదన్తి అనుసాసన్తి – ‘ఏవం తే అభిక్కమితబ్బం, ఏవం తే పటిక్కమితబ్బం, ఏవం తే ఆలోకేతబ్బం, ఏవం తే విలోకేతబ్బం, ఏవం తే సమిఞ్జితబ్బం, ఏవం తే పసారితబ్బం, ఏవం తే సఙ్ఘాటిపత్తచీవరం ధారేతబ్బ’న్తి. తస్స ఏవం హోతి – ‘మయం ఖో పుబ్బే అగారియభూతా సమానా అఞ్ఞే ఓవదామపి అనుసాసామపి. ఇమే పనమ్హాకం పుత్తమత్తా మఞ్ఞే నత్తమత్తా మఞ్ఞే ఓవదితబ్బం అనుసాసితబ్బం మఞ్ఞన్తీ’తి. సో కుపితో అనత్తమనో సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తతి. అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, భిక్ఖు ఊమిభయస్స భీతో సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తో. ఊమిభయన్తి ఖో, భిక్ఖవే, కోధూపాయాసస్సేతం అధివచనం. ఇదం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, ఊమిభయం.

‘‘కతమఞ్చ, భిక్ఖవే, కుమ్భీలభయం? ఇధ, భిక్ఖవే, ఏకచ్చో కులపుత్తో సద్ధా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితో హోతి – ‘ఓతిణ్ణోమ్హి జాతియా జరాయ మరణేన సోకేహి పరిదేవేహి దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి, దుక్ఖోతిణ్ణో దుక్ఖపరేతో; అప్పేవ నామ ఇమస్స కేవలస్స దుక్ఖక్ఖన్ధస్స అన్తకిరియా పఞ్ఞాయేథా’తి! తమేనం తథా పబ్బజితం సమానం సబ్రహ్మచారినో ఓవదన్తి అనుసాసన్తి – ‘ఇదం తే ఖాదితబ్బం, ఇదం తే న ఖాదితబ్బం, ఇదం తే భుఞ్జితబ్బం, ఇదం తే న భుఞ్జితబ్బం, ఇదం తే సాయితబ్బం, ఇదం తే న సాయితబ్బం, ఇదం తే పాతబ్బం, ఇదం తే న పాతబ్బం, కప్పియం తే ఖాదితబ్బం, అకప్పియం తే న ఖాదితబ్బం, కప్పియం తే భుఞ్జితబ్బం, అకప్పియం తే న భుఞ్జితబ్బం, కప్పియం తే సాయితబ్బం, అకప్పియం తే న సాయితబ్బం, కప్పియం తే పాతబ్బం, అకప్పియం తే న పాతబ్బం, కాలే తే ఖాదితబ్బం, వికాలే తే న ఖాదితబ్బం, కాలే తే భుఞ్జితబ్బం, వికాలే తే న భుఞ్జితబ్బం, కాలే తే సాయితబ్బం, వికాలే తే న సాయితబ్బం, కాలే తే పాతబ్బం, వికాలే తే న పాతబ్బ’న్తి. తస్స ఏవం హోతి – ‘మయం ఖో పుబ్బే అగారియభూతా సమానా యం ఇచ్ఛామ తం ఖాదామ, యం న ఇచ్ఛామ న తం ఖాదామ; యం ఇచ్ఛామ తం భుఞ్జామ, యం న ఇచ్ఛామ న తం భుఞ్జామ; యం ఇచ్ఛామ తం సాయామ, యం న ఇచ్ఛామ న తం సాయామ; యం ఇచ్ఛామ తం పివామ, యం న ఇచ్ఛామ న తం పివామ; కప్పియమ్పి ఖాదామ అకప్పియమ్పి ఖాదామ కప్పియమ్పి భుఞ్జామ అకప్పియమ్పి భుఞ్జామ కప్పియమ్పి సాయామ అకప్పియమ్పి సాయామ కప్పియమ్పి పివామ అకప్పియమ్పి పివామ, కాలేపి ఖాదామ వికాలేపి ఖాదామ కాలేపి భుఞ్జామ వికాలేపి భుఞ్జామ కాలేపి సాయామ వికాలేపి సాయామ కాలేపి పివామ వికాలేపి పివామ; యమ్పి నో సద్ధా గహపతికా దివా వికాలే పణీతం ఖాదనీయం వా భోజనీయం వా దేన్తి, తత్రపిమే [తత్థపిమే (మ. ని. ౨.౧౬౩)] ముఖావరణం మఞ్ఞే కరోన్తీ’తి. సో కుపితో అనత్తమనో సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తతి. అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, భిక్ఖు కుమ్భీలభయస్స భీతో సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తో. కుమ్భీలభయన్తి ఖో, భిక్ఖవే, ఓదరికత్తస్సేతం అధివచనం. ఇదం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, కుమ్భీలభయం.

‘‘కతమఞ్చ, భిక్ఖవే, ఆవట్టభయం? ఇధ, భిక్ఖవే, ఏకచ్చో కులపుత్తో సద్ధా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితో హోతి – ‘ఓతిణ్ణోమ్హి జాతియా జరాయ మరణేన సోకేహి పరిదేవేహి, దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి దుక్ఖోతిణ్ణో దుక్ఖపరేతో; అప్పేవ నామ ఇమస్స కేవలస్స దుక్ఖక్ఖన్ధస్స అన్తకిరియా పఞ్ఞాయేథా’తి! సో ఏవం పబ్బజితో సమానో పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ గామం వా నిగమం వా పిణ్డాయ పవిసతి అరక్ఖితేనేవ కాయేన అరక్ఖితాయ వాచాయ అరక్ఖితేన చిత్తేన అనుపట్ఠితాయ సతియా అసంవుతేహి ఇన్ద్రియేహి. సో తత్థ పస్సతి గహపతిం వా గహపతిపుత్తం వా పఞ్చహి కామగుణేహి సమప్పితం సమఙ్గీభూతం పరిచారయమానం. తస్స ఏవం హోతి – ‘మయం ఖో పుబ్బే అగారియభూతా సమానా పఞ్చహి కామగుణేహి సమప్పితా సమఙ్గీభూతా పరిచారిమ్హా; సంవిజ్జన్తి ఖో పన మే కులే భోగా. సక్కా భోగే చ భుఞ్జితుం పుఞ్ఞాని చ కాతుం. యంనూనాహం సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తిత్వా భోగే చ భుఞ్జేయ్యం పుఞ్ఞాని చ కరేయ్య’న్తి! సో సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తతి. అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, భిక్ఖు ఆవట్టభయస్స భీతో సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తో. ఆవట్టభయన్తి ఖో, భిక్ఖవే, పఞ్చన్నేతం కామగుణానం అధివచనం. ఇదం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, ఆవట్టభయం.

‘‘కతమఞ్చ, భిక్ఖవే, సుసుకాభయం? ఇధ, భిక్ఖవే, ఏకచ్చో కులపుత్తో సద్ధా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితో హోతి – ‘ఓతిణ్ణోమ్హి జాతియా జరాయ మరణేన సోకేహి పరిదేవేహి దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి, దుక్ఖోతిణ్ణో దుక్ఖపరేతో; అప్పేవ నామ ఇమస్స కేవలస్స దుక్ఖక్ఖన్ధస్స అన్తకిరియా పఞ్ఞాయేథా’తి! సో ఏవం పబ్బజితో సమానో పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ గామం వా నిగమం వా పిణ్డాయ పవిసతి అరక్ఖితేనేవ కాయేన అరక్ఖితాయ వాచాయ అరక్ఖితేన చిత్తేన అనుపట్ఠితాయ సతియా అసంవుతేహి ఇన్ద్రియేహి. సో తత్థ పస్సతి మాతుగామం దున్నివత్థం వా దుప్పారుతం వా. తస్స మాతుగామం దిస్వా దున్నివత్థం వా దుప్పారుతం వా రాగో చిత్తం అనుద్ధంసేతి. సో రాగానుద్ధంసితేన చిత్తేన సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తతి. అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, భిక్ఖు సుసుకాభయస్స భీతో సిక్ఖం పచ్చక్ఖాయ హీనాయావత్తో. సుసుకాభయన్తి ఖో, భిక్ఖవే, మాతుగామస్సేతం అధివచనం. ఇదం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, సుసుకాభయం. ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, చత్తారి భయాని ఇధేకచ్చస్స కులపుత్తస్స ఇమస్మిం ధమ్మవినయే అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితస్స పాటికఙ్ఖితబ్బానీ’’తి. దుతియం.