౮. సుదత్తసుత్తం

౫౮. అథ ఖో అనాథపిణ్డికో గహపతి యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో అనాథపిణ్డికం గహపతిం భగవా ఏతదవోచ –

‘‘భోజనం, గహపతి, దదమానో అరియసావకో పటిగ్గాహకానం చత్తారి ఠానాని దేతి. కతమాని చత్తారి? ఆయుం దేతి, వణ్ణం దేతి, సుఖం దేతి, బలం దేతి. ఆయుం ఖో పన దత్వా ఆయుస్స భాగీ హోతి దిబ్బస్స వా మానుసస్స వా. వణ్ణం దత్వా… సుఖం దత్వా… బలం దత్వా బలస్స భాగీ హోతి దిబ్బస్స వా మానుసస్స వా. భోజనం, గహపతి, దదమానో అరియసావకో పటిగ్గాహకానం ఇమాని చత్తారి ఠానాని దేతీ’’తి.

[మహావ. ౨౮౨] ‘‘యో సఞ్ఞతానం పరదత్తభోజినం,

కాలేన సక్కచ్చ దదాతి భోజనం;

చత్తారి ఠానాని అనుప్పవేచ్ఛతి,

ఆయుఞ్చ వణ్ణఞ్చ సుఖం బలఞ్చ.

‘‘సో ఆయుదాయీ వణ్ణదాయీ [సో ఆయుదాయీ బలదాయీ (సీ. పీ.), ఆయుదాయీ బలదాయీ (స్యా. కం.)], సుఖం బలం దదో [సుఖం వణ్ణం దదో (సీ. స్యా. కం. పీ.), సుఖబలదదో (క.)] నరో;

దీఘాయు యసవా హోతి, యత్థ యత్థూపపజ్జతీ’’తి. అట్ఠమం;