౬. దుతియసమజీవీసుత్తం

౫౬. ‘‘ఆకఙ్ఖేయ్యుం చే, భిక్ఖవే, ఉభో జానిపతయో దిట్ఠే చేవ ధమ్మే అఞ్ఞమఞ్ఞం పస్సితుం అభిసమ్పరాయఞ్చ అఞ్ఞమఞ్ఞం పస్సితుం ఉభోవ అస్సు సమసద్ధా సమసీలా సమచాగా సమపఞ్ఞా, తే దిట్ఠే చేవ ధమ్మే అఞ్ఞమఞ్ఞం పస్సన్తి అభిసమ్పరాయఞ్చ అఞ్ఞమఞ్ఞం పస్సన్తీ’’తి.

‘‘ఉభో సద్ధా వదఞ్ఞూ చ, సఞ్ఞతా ధమ్మజీవినో;

తే హోన్తి జానిపతయో, అఞ్ఞమఞ్ఞం పియంవదా.

‘‘అత్థాసం పచురా హోన్తి, ఫాసుకం ఉపజాయతి;

అమిత్తా దుమ్మనా హోన్తి, ఉభిన్నం సమసీలినం.

‘‘ఇధ ధమ్మం చరిత్వాన, సమసీలబ్బతా ఉభో;

నన్దినో దేవలోకస్మిం, మోదన్తి కామకామినో’’తి. ఛట్ఠం;