౨. దుతియఉరువేలసుత్తం

౨౨. ‘‘ఏకమిదాహం, భిక్ఖవే, సమయం ఉరువేలాయం విహరామి నజ్జా నేరఞ్జరాయ తీరే అజపాలనిగ్రోధే పఠమాభిసమ్బుద్ధో. అథ ఖో, భిక్ఖవే, సమ్బహులా బ్రాహ్మణా జిణ్ణా వుద్ధా మహల్లకా అద్ధగతా వయోఅనుప్పత్తా యేనాహం తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా మయా సద్ధిం సమ్మోదింసు. సమ్మోదనీయం కథం సారణీయం వీతిసారేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నా ఖో, భిక్ఖవే, తే బ్రాహ్మణా మం ఏతదవోచుం – ‘సుతం నేతం [మేతం (సీ. స్యా. కం. క.)], భో గోతమ – న సమణో గోతమో బ్రాహ్మణే జిణ్ణే వుద్ధే మహల్లకే అద్ధగతే వయోఅనుప్పత్తే అభివాదేతి వా పచ్చుట్ఠేతి వా ఆసనేన వా నిమన్తేతీతి. తయిదం, భో గోతమ, తథేవ. న హి భవం గోతమో బ్రాహ్మణే జిణ్ణే వుద్ధే మహల్లకే అద్ధగతే వయోఅనుప్పత్తే అభివాదేతి వా పచ్చుట్ఠేతి వా ఆసనేన వా నిమన్తేతి. తయిదం, భో గోతమ, న సమ్పన్నమేవా’’’తి.

‘‘తస్స మయ్హం, భిక్ఖవే, ఏతదహోసి – ‘నయిమే [న వత మే (సీ. పీ.), న చయిమే (స్యా. కం.), న వతిమే (?)] ఆయస్మన్తో జానన్తి థేరం వా థేరకరణే వా ధమ్మే’తి. వుద్ధో చేపి, భిక్ఖవే, హోతి ఆసీతికో వా నావుతికో వా వస్ససతికో వా జాతియా. సో చ హోతి అకాలవాదీ అభూతవాదీ అనత్థవాదీ అధమ్మవాదీ అవినయవాదీ, అనిధానవతిం వాచం భాసితా అకాలేన అనపదేసం అపరియన్తవతిం అనత్థసంహితం. అథ ఖో సో ‘బాలో థేరో’త్వేవ [తేవ (సీ. పీ.)] సఙ్ఖం గచ్ఛతి.

‘‘దహరో చేపి, భిక్ఖవే, హోతి యువా సుసుకాళకేసో భద్రేన యోబ్బనేన సమన్నాగతో పఠమేన వయసా. సో చ హోతి కాలవాదీ భూతవాదీ అత్థవాదీ ధమ్మవాదీ వినయవాదీ నిధానవతిం వాచం భాసితా కాలేన సాపదేసం పరియన్తవతిం అత్థసంహితం. అథ ఖో సో ‘పణ్డితో థేరో’త్వేవ సఙ్ఖం గచ్ఛతి.

‘‘చత్తారోమే, భిక్ఖవే, థేరకరణా ధమ్మా. కతమే చత్తారో? ఇధ, భిక్ఖవే, భిక్ఖు సీలవా హోతి, పాతిమోక్ఖసంవరసంవుతో విహరతి ఆచారగోచరసమ్పన్నో అణుమత్తేసు వజ్జేసు భయదస్సావీ, సమాదాయ సిక్ఖతి సిక్ఖాపదేసు, బహుస్సుతో హోతి సుతధరో సుతసన్నిచయో, యే తే ధమ్మా ఆదికల్యాణా మజ్ఝేకల్యాణా పరియోసానకల్యాణా సాత్థం సబ్యఞ్జనం [సాత్థా సబ్యఞ్జనా (సీ. పీ.)] కేవలపరిపుణ్ణం [కేవలపరిపుణ్ణా (సీ.)] పరిసుద్ధం బ్రహ్మచరియం అభివదన్తి, తథారూపాస్స ధమ్మా బహుస్సుతా హోన్తి ధాతా [ధతా (సీ. స్యా. కం. పీ.)] వచసా పరిచితా మనసానుపేక్ఖితా, దిట్ఠియా సుప్పటివిద్ధా, చతున్నం ఝానానం ఆభిచేతసికానం దిట్ఠధమ్మసుఖవిహారానం నికామలాభీ హోతి అకిచ్ఛలాభీ అకసిరలాభీ, ఆసవానం ఖయా అనాసవం చేతోవిముత్తిం పఞ్ఞావిముత్తిం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహరతి. ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, చత్తారో థేరకరణా ధమ్మా’’తి.

‘‘యో ఉద్ధతేన చిత్తేన, సమ్ఫఞ్చ బహు భాసతి;

అసమాహితసఙ్కప్పో, అసద్ధమ్మరతో మగో;

ఆరా సో థావరేయ్యమ్హా, పాపదిట్ఠి అనాదరో.

‘‘యో చ సీలేన సమ్పన్నో, సుతవా పటిభానవా;

సఞ్ఞతో ధీరో ధమ్మేసు [సఞ్ఞతో ధీరధమ్మేసు (సీ.), సంయుత్తో థిరధమ్మేసు (స్యా. కం.)], పఞ్ఞాయత్థం విపస్సతి.

‘‘పారగూ సబ్బధమ్మానం, అఖిలో పటిభానవా;

పహీనజాతిమరణో, బ్రహ్మచరియస్స కేవలీ.

‘‘తమహం వదామి థేరోతి, యస్స నో సన్తి ఆసవా;

ఆసవానం ఖయా భిక్ఖు, సో థేరోతి పవుచ్చతీ’’తి. దుతియం;