౩. సరదసుత్తం

౯౫. ‘‘సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, సరదసమయే విద్ధే విగతవలాహకే దేవే ఆదిచ్చో నభం అబ్భుస్సక్కమానో [అబ్భుస్సుక్కమానో (సీ. పీ.)] సబ్బం ఆకాసగతం తమగతం అభివిహచ్చ భాసతే చ తపతే చ విరోచతి చ.

‘‘ఏవమేవం ఖో, భిక్ఖవే, యతో అరియసావకస్స విరజం వీతమలం ధమ్మచక్ఖుం ఉప్పజ్జతి [ఉదపాది (సబ్బత్థ)], సహ దస్సనుప్పాదా, భిక్ఖవే, అరియసావకస్స తీణి సంయోజనాని పహీయన్తి – సక్కాయదిట్ఠి, విచికిచ్ఛా, సీలబ్బతపరామాసో.

‘‘అథాపరం ద్వీహి ధమ్మేహి నియ్యాతి అభిజ్ఝాయ చ బ్యాపాదేన చ. సో వివిచ్చేవ కామేహి వివిచ్చ అకుసలేహి ధమ్మేహి సవితక్కం సవిచారం వివేకజం పీతిసుఖం పఠమం ఝానం ఉపసమ్పజ్జ విహరతి. తస్మిం చే, భిక్ఖవే, సమయే అరియసావకో కాలం కరేయ్య, నత్థి తం [తస్స (క.)] సంయోజనం యేన సంయోజనేన సంయుత్తో అరియసావకో పున ఇమం [పునయిమం (స్యా. కం. క.)] లోకం ఆగచ్ఛేయ్యా’’తి. తతియం.