౯. పబ్బతరాజసుత్తం

౪౯. ‘‘హిమవన్తం, భిక్ఖవే, పబ్బతరాజం నిస్సాయ మహాసాలా తీహి వడ్ఢీహి వడ్ఢన్తి. కతమాహి తీహి? సాఖాపత్తపలాసేన వడ్ఢన్తి, తచపపటికాయ వడ్ఢన్తి, ఫేగ్గుసారేన వడ్ఢన్తి. హిమవన్తం, భిక్ఖవే, పబ్బతరాజం నిస్సాయ మహాసాలా ఇమాహి తీహి వడ్ఢీహి వడ్ఢన్తి.

‘‘ఏవమేవం ఖో, భిక్ఖవే, సద్ధం కులపతిం నిస్సాయ అన్తో జనో తీహి వడ్ఢీహి వడ్ఢతి. కతమాహి తీహి? సద్ధాయ వడ్ఢతి, సీలేన వడ్ఢతి, పఞ్ఞాయ వడ్ఢతి. సద్ధం, భిక్ఖవే, కులపతిం నిస్సాయ అన్తో జనో ఇమాహి తీహి వడ్ఢీహి వడ్ఢతీ’’తి.

‘‘యథాపి పబ్బతో సేలో, అరఞ్ఞస్మిం బ్రహావనే;

తం రుక్ఖా ఉపనిస్సాయ, వడ్ఢన్తే తే వనప్పతీ.

‘‘తథేవ సీలసమ్పన్నం, సద్ధం కులపతిం ఇధ;

ఉపనిస్సాయ వడ్ఢన్తి, పుత్తదారా చ బన్ధవా;

అమచ్చా ఞాతిసఙ్ఘా చ, యే చస్స అనుజీవినో.

‘‘త్యాస్స సీలవతో సీలం, చాగం సుచరితాని చ;

పస్సమానానుకుబ్బన్తి, అత్తమత్థం [యే భవన్తి (సీ. స్యా. కం. పీ.)] విచక్ఖణా.

‘‘ఇధ ధమ్మం చరిత్వాన, మగ్గం సుగతిగామినం;

నన్దినో దేవలోకస్మిం, మోదన్తి కామకామినో’’తి. నవమం;