౮. దుతియచతుమహారాజసుత్తం

౩౮. ‘‘భూతపుబ్బం, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో దేవే తావతింసే అనునయమానో తాయం వేలాయం ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘చాతుద్దసిం పఞ్చదసిం, యా చ పక్ఖస్స అట్ఠమీ;

పాటిహారియపక్ఖఞ్చ, అట్ఠఙ్గసుసమాగతం;

ఉపోసథం ఉపవసేయ్య, యోపిస్స మాదిసో నరో’’తి.

‘‘సా ఖో పనేసా, భిక్ఖవే, సక్కేన దేవానమిన్దేన గాథా దుగ్గీతా న సుగీతా దుబ్భాసితా న సుభాసితా. తం కిస్స హేతు? సక్కో హి, భిక్ఖవే, దేవానమిన్దో అపరిముత్తో జాతియా జరాయ మరణేన సోకేహి పరిదేవేహి దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి, అపరిముత్తో దుక్ఖస్మాతి వదామి.

‘‘యో చ ఖో సో, భిక్ఖవే, భిక్ఖు అరహం ఖీణాసవో వుసితవా కతకరణీయో ఓహితభారో అనుప్పత్తసదత్థో పరిక్ఖీణభవసంయోజనో సమ్మదఞ్ఞా విముత్తో, తస్స ఖో ఏతం, భిక్ఖవే, భిక్ఖునో కల్లం వచనాయ –

‘‘చాతుద్దసిం పఞ్చదసిం, యా చ పక్ఖస్స అట్ఠమీ;

పాటిహారియపక్ఖఞ్చ, అట్ఠఙ్గసుసమాగతం;

ఉపోసథం ఉపవసేయ్య, యోపిస్స మాదిసో నరో’’తి.

‘‘తం కిస్స హేతు? సో హి, భిక్ఖవే, భిక్ఖు పరిముత్తో జాతియా జరాయ మరణేన సోకేహి పరిదేవేహి దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి, పరిముత్తో దుక్ఖస్మాతి వదామీ’’తి. అట్ఠమం.