౮. దేవలోకసుత్తం

౧౮. ‘‘సచే వో, భిక్ఖవే, అఞ్ఞతిత్థియా పరిబ్బాజకా ఏవం పుచ్ఛేయ్యుం – ‘దేవలోకూపపత్తియా, ఆవుసో, సమణే గోతమే బ్రహ్మచరియం వుస్సథా’తి? నను తుమ్హే, భిక్ఖవే, ఏవం పుట్ఠా అట్టీయేయ్యాథ హరాయేయ్యాథ జిగుచ్ఛేయ్యాథా’’తి? ‘‘ఏవం, భన్తే’’. ‘‘ఇతి కిర తుమ్హే, భిక్ఖవే, దిబ్బేన ఆయునా అట్టీయథ హరాయథ జిగుచ్ఛథ, దిబ్బేన వణ్ణేన దిబ్బేన సుఖేన దిబ్బేన యసేన దిబ్బేనాధిపతేయ్యేన అట్టీయథ హరాయథ జిగుచ్ఛథ; పగేవ ఖో పన, భిక్ఖవే, తుమ్హేహి కాయదుచ్చరితేన అట్టీయితబ్బం హరాయితబ్బం జిగుచ్ఛితబ్బం, వచీదుచ్చరితేన… మనోదుచ్చరితేన అట్టీయితబ్బం హరాయితబ్బం జిగుచ్ఛితబ్బ’’న్తి. అట్ఠమం.