౨. లక్ఖణసుత్తం

౨. ‘‘కమ్మలక్ఖణో, భిక్ఖవే, బాలో, కమ్మలక్ఖణో పణ్డితో, అపదానసోభనీ [అపదానే సోభతి (స్యా. కం. పీ.)] పఞ్ఞాతి [పఞ్ఞత్తి (?)]. తీహి, భిక్ఖవే, ధమ్మేహి సమన్నాగతో బాలో వేదితబ్బో. కతమేహి తీహి? కాయదుచ్చరితేన, వచీదుచ్చరితేన, మనోదుచ్చరితేన. ఇమేహి ఖో, భిక్ఖవే, తీహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో బాలో వేదితబ్బో.

‘‘తీహి, భిక్ఖవే, ధమ్మేహి సమన్నాగతో పణ్డితో వేదితబ్బో. కతమేహి తీహి? కాయసుచరితేన, వచీసుచరితేన, మనోసుచరితేన. ఇమేహి ఖో, భిక్ఖవే, తీహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో పణ్డితో వేదితబ్బో.

‘‘తస్మాతిహ, భిక్ఖవే, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘యేహి తీహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో బాలో వేదితబ్బో తే తయో ధమ్మే అభినివజ్జేత్వా, యేహి తీహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో పణ్డితో వేదితబ్బో తే తయో ధమ్మే సమాదాయ వత్తిస్సామా’తి. ఏవఞ్హి వో, భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. దుతియం.