౧. సాధుసుత్తం

౧౩౪. [అ. ని. ౧౦.౧౭౮] ‘‘సాధుఞ్చ వో, భిక్ఖవే, దేసేస్సామి అసాధుఞ్చ. తం సుణాథ, సాధుకం మనసి కరోథ; భాసిస్సామీ’’తి. ‘‘ఏవం, భన్తే’’తి ఖో తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ –

‘‘కతమఞ్చ, భిక్ఖవే, అసాధు? మిచ్ఛాదిట్ఠి, మిచ్ఛాసఙ్కప్పో, మిచ్ఛావాచా, మిచ్ఛాకమ్మన్తో, మిచ్ఛాఆజీవో, మిచ్ఛావాయామో, మిచ్ఛాసతి, మిచ్ఛాసమాధి, మిచ్ఛాఞాణం, మిచ్ఛావిముత్తి – ఇదం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, అసాధు. కతమఞ్చ, భిక్ఖవే, సాధు? సమ్మాదిట్ఠి, సమ్మాసఙ్కప్పో, సమ్మావాచా సమ్మాకమ్మన్తో, సమ్మాఆజీవో, సమ్మావాయామో, సమ్మాసతి, సమ్మాసమాధి, సమ్మాఞాణం, సమ్మావిముత్తి – ఇదం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, సాధూ’’తి. పఠమం.